We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.

Hotelkamers in Japan zijn klein. Nou ja, niet alle natuurlijk, maar als je het nog een beetje betaalbaar wilt houden en de goedkopere kamers boekt dan krijg je een bedje van 140 breed en een kamer er om heen die maar ietsje groter is.
Wel overigens voorzien van alle luxe maar gewoon klein. Tot vandaag dan.

Dag 4, van Gyantse naar Shigatse

Om acht uur vertrokken. Er ligt een goede asfaltweg naar de 2e stad van Tibet dus we schieten erg op. Onderweg langs bij familie van Hischi, onze gids. Z'n familie woont in een klein dorpje en heeft ook een boerenbedrijf. Moeders komt langs met de yakboterthee (nog even en ik ga het echt lekker vinden...) en we krijgen gekookte eieren erbij als ontbijt. Al om elf uur in Shigatse.

De winter was lang dit jaar in Kirgizië en van de passen naar Son Kul zijn er pas twee recent weer geopend. Bij de rest ligt nog te veel sneeuw. We rijden daarom ook een stuk terug wat we heen ook al hebben gereden. Bij de afslag naar Son Kul gaat de weg gelijk klimmen. Eerst nog langs wat dorpjes en dan door de bergen. Het is een dorre droge omgeving, met bergen in prachtige kleuren.

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

Deze morgen vroeg opgestaan want we hebben een lange reisdag voor de boeg. Vandaag reizen we naar Maun. Eerst het zandpad weer door geploeterd en dan de geasfalteerde weg op. We doorkruisen nu da Kalahari. Eindeloze vlaktes met dor gras en lage struiken.