Een mooie manier om een beetje te ervaren wat de Onkovango is, is een tripje met een Mokoro. Dit is een tot kano uitgehakte boomstam die wordt voortbewogen door een man met stok die op de achterkant van de Mokoro staat. We vertrekken vroeg met een motorbootje wat ons naar het dorpje brengt waar de Mokoro tripjes starten.

Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

Villa de Leiva is onze pleisterplaats voor het kerstreces. Mooi gelegen tussen de heuvels een perfecte plek voor een paar relaxte dagen. Schitterend hostel gevonden wat buiten het dorp waar het heerlijk rustig is. Tuintje, hangmat, zonnetje, het betere kerstgevoel zeg maar..., hoewel de nieuwe ijstijd in Holland ook wel tot de verbeelding spreekt.
We verkennen het plaatsje de dag na aankomst. Het is het zoveelste ontzettend fraaie centrum hier in Colombia. Witgekalkte huizen en straten met keien in het hele centrum. Het is geen lopen maar ziet er wel zo ontzettend leuk uit!

Zaterdagmorgen. Deze ochtend nog wat laatste dingetjes geregeld. Een laatste tunafish sandwich bij Pumpernickel gegeten. Die zullen we zeker missen in Myanmar.
Nog even het internet op voor een laatste update. Gelukkig is nu de bijgewerkte website ook in volle glorie te zien. Op de een of andere manier duurt het hier een paar dagen voordat wijzigingen zichtbaar zijn.

De speedboat naar Bocas tuft eerst op z'n gemak het haventje uit en vaart langs de huisjes op palen die half in het water staan. Zodra het water wat breder wordt gaat de de hendel naar voren en begint de motor te brullen. De voorkant van de boot komt omhoog en we vliegen over het water. Het afdekzeil valt door de tegenwind aan de zijkant naar beneden en we zitten niet meer in de buitenlucht.

Hoeveel veerboten zouden er varen in de Filipijnen? Ik weet het niet maar het moeten er toch een enorm aantal zijn. Voor ons is de boot naar Siquijor de zoveelste. Het is weer een fast-ferry dus lekker snel naar de overkant. Net snel genoeg om niet helemaal bevroren aan te komen want de airco staat uiteraard weer op Antarctisch...