Vandaag gaan we weer weg van het ‘asfalt’ van de M41. We gaan richting Zor kul, een bergmeer hoog op het plateau en tegen de grens met de Afghaanse Wakhan corridor. Om er te komen wordt het weer een dagje over onverharde paden.

• Roadtrip

De Wakhan vallei is een lust voor het oog. Kleine dorpjes liggen als groene oases langs de rivier die door het dorre landschap slingert. De Wakhan begint als smalle vallei en wordt gaandeweg steeds breder. Er komt dan ook meer ruimte beschikbaar voor landbouw en je ziet de velden met gewassen steeds groter worden.

Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Na La Paz gaan we naar het Titicaca meer en wel naar het plaatsje Copacabana. Copacabana ligt direct aan het meer vlak bij de grens met Peru. Het is een echt vakantiedorp. Veel mensen uit La Paz komen hier ook voor een paar dagen vakantie houden. Het is dan ook een gezellige brei van restaurantjes en hostels en de gewone straathandel.

Voor het hotel een taxi gepakt naar het busstation. Dit ligt weer een heel eind uit het centrum. De chauffeur zet ons voor het juiste busje af zodat we alleen maar hoeven over te stappen. De bussen zijn hier verbazingwekkend genoeg wat minder fraai dan in Syrie; kleiner en zonder airco.

Drie uur later in Wadi musa, dit is het plaatsje naast de ruïnes van Petra. Het is een groot dorp wat geheel teert op de inmiddels vele bezoekers die naar Petra komen. 

De eerste dag begon met een busrit naar Dhunche, een klein plaatsje in de bergen vanwaar de trek begint. Om zes uur 's ochtends ons gemeld bij het grote busstation hier in Kathmandu. Volgens de informatie zou de bus om half zeven gaan. Dit blijkt prima te kloppen alleen is deze al uitverkocht. Dus een uurtje wachten op de volgende bus.