Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

De laatste dagen staan eigenlijk al een beetje in het teken van de terugreis. Van Twee Rivieren rijden we naar Upington aan de Oranjerivier. En voor het eerst weer een rivier MET water! Upington is overigens een erg druk en industrieel stadje. Maar de camping is dan weer prachtig gelegen op een eiland in de rivier. Voor het eerst weer ons tentje op gras opgezet!

De Ranau Kau ligt redelijk dicht in de buurt van het dorpje Hanga Roa waar we verblijven. Deze voormalige vulkaan is hoog genoeg om een mooi uitzicht over het eiland te geven en heeft nog een fraai kratermeer ook. Dus de schoenen aan en omhoog! Eerst langs het haventje, een man wenkt ons en laat trots z'n vangst van vanmorgen zien. Het is een enorme tonijn. Althans enorm in onze ogen. Hij heeft ze nog veeel groter gevangen, zegt ie...

Sossusvlei in de Nahib Naukluft woestijn is een van de top bezienswaardigheden van Namibie. De rode zandduinen zijn wereldberoemd. Om hier te komen maken we een ommetje via Mariental. Dan is het deel asfaltweg net wat langer zodat we minder gravelroad hoeven te rijden en dat is wat prettiger voor Anita haar gestel. En we breken de route in twee zodat de afstand per dag wat korter is.

Fronsende wenkbrauwen en iets verbaasde en zorgelijke blikken. "Syrie, Jordanie, dat is toch de as-van-het-kwaad"? Als we van onze plannen vertellen is niet iedereen even enthousiast. Begrijpelijk, want als deze regio in de aandacht is, is de beeldvorming meestal negatief. Maar of dat terecht is daar hebben we onze twijfels over en dat willen we nu zelf wel eens zien, en daarnaast is dit de bakermat van vele grote beschavingen. Het zijn landen vol historie en cultuur. We willen het allemaal gaan meemaken, Syrie en Jordanie here we come!

Deze ochtend worden we gewekt door een gezellig riedeltje. Het is de melodie van "happy birthday" dat schel door de straten schalt. De muziek klinkt als zo'n wenskaart die je openklapt en begint te spelen alleen dan keihard. Het is nog voor zevenen en dat lijkt me wat vroeg voor de ijscoman. Die zal het dus niet zijn. We blijven nog even gissen naar wat ons dan gewekt heeft en staan maar op.