Vandaag naar Queenstown gereden. Lekker rustig aan, veel stoppen. Het is zacht weer. We rijden tegen de stroom in die vanuit Queenstown een dagje Milford Sound doet. Tientallen bussen passeren. In Queenstown eerst langs het visitorcentre geweest en naar de DOC voor info over wandelingen in de buurt. Verder is Queenstown een heel toeristisch stadje. Niet echt bijzonder.

Ik hang uit het gat in de trein waar ooit de deur heeft gezeten. In het zonnetje en met een lekker windje door het haar. De geur van groene rijstvelden, rokerige vuurtjes en een oude diesellocomotief. De rijstvelden en kleine dorpjes schieten voorbij. Nou ja, schieten, echt hard gaat het niet. We stoppen in elk gehucht onderweg en het boemeltje hobbelt letterlijk zijn weg richting het noorden. Ik heb altijd gedacht dat een treinrails toch overwegend vlak dient te zijn, maar hier zitten er echte kuilen in de rails. Soms kom je bijna los van het bankje!

Vandaag gaan we naar de Dode zee, maar wel pas in de namiddag zodat de temperatuur wat aangenamer is en we ook de zonsondergang kunnen zien. En dus hebben we een relaxte start. Eerst wat broodjes bij een bakkertje gehaald en wat verse komkommer van de markt als beleg en dan op het dakterras van het hotel ons ontbijtje klaarmaken. Hier is het heerlijk onder het rieten afdak en met een lekker windje in de rug. We nemen er dus maar royaal de tijd voor. Bij de Nescafe-koffiecorner op de rotonde vervolgens een kopje cappuccino gescoord en de dag schiet al lekker op.

Vroeg opgestaan want we willen bussen. Eerst met zo'n grappig golfkarretje het oude centrum uit en ons laten afzetten aan de buitenkant waar de "snelweg" passeert. Nu is het uitkijken naar de bus richting Xi'an. Het enige probleem, we hebben geen idee hoe ie te herkennen is.

De bussen hier in Iran zijn prima te doen. De meeste hebben met grote letters ‘VIP – Very Important Passenger’ op het voorraam staan en dat is zeker hoe je zo’n ritje ervaart. Enorme stoelen, maar drie op een rij en een lunch pakketje bij vertrek. Dat is lekker reizen!

Hoeveel veerboten zouden er varen in de Filipijnen? Ik weet het niet maar het moeten er toch een enorm aantal zijn. Voor ons is de boot naar Siquijor de zoveelste. Het is weer een fast-ferry dus lekker snel naar de overkant. Net snel genoeg om niet helemaal bevroren aan te komen want de airco staat uiteraard weer op Antarctisch...