Als je van meren in de bergen houdt moet je naar Bariloche! Deze stad ligt midden in wat hier het meren gebied wordt genoemd. En met reden want het is hier water overal waar je kijkt. Bariloche ligt zelf aan een van de grootste meren; het Lago Nahuel Huapi. En Bariloche is een paradijs voor iedereen die van chocolade houdt. Ze hebben hier winkels zo groot als een supermarkt met alleen maar chocola. Ook als chocoladefondue!

Vanuit Kyoto is het maar een klein uurtje met de trein naar Nara. Dit was ooit de hoofdstad van Japan en wordt eigenlijk alleen door Kyoto overtroffen qua bezienswaardigheden. En Nara heeft een grote troef; de 1200 hertjes die door tempels, straten en parken banjeren.

Aankomst in Alice Springs heeft gelijk al een verassing voor ons. Het is hier bewolkt en beslist niet warm. Sterker nog ze maken de koudste periode sinds tijden mee. Overdag een graad of acht, da's iets anders dan waar we op gerekend hadden. Zucht. Met een taxi weer vol Punjabi hits (alle taxichauffeurs lijken hier wel van Indiase afkomst te zijn) richting het centrum. Ook hier weer een campertje opgepikt, een Cheapa ditmaal. Het is druk in Alice want dit is het weekend van de Finke ralley. Een motorrace door de outback naar Finke en terug. Het zit vol met Motorrace groupies die komen om te kijken.

Het waait nog steeds hard maar het stof is verdwenen en de zon staat weer helder aan de hemel. Ali stapt achter het stuur van het busje van de familie en we gaan richting de graven. In de heuvels achter de ruine's van Palmyra staan her en der van deze graven. Het zijn vierkante torens van een verdieping of vier. Binnen is nog wat terug te zien van de vroegere inrichting maar verder zijn ze vrij kaal. We laten ons afzetten bij de ruine's van Palmyra en gaan eerst naar de tempel van Bel. Dit is het best bewaard gebleven monument en was vroeger het religieuze centrum van de stad.

Het is tien uur 's ochtends en opeens draait iemand de knop om! Dagen lang vrijwel nonstop regen en nu is het droog. Langzaam verdwijnt de grauwe grijze sluier en komt er wat blauwe lucht en een voorzichtig zonnetje. En eindelijk kunnen we vanaf ons balkon zien wat een prachtige omgeving dit is. Het dal waarin we zitten heeft prachtige groene bossen op de hellingen waartussen enorme watervallen naar beneden kletteren. Daarachter liggen de hogere kale bergen met witte toppen. Een prachtig plaatje.

De meest aanbeden man in de Filipijnen is hij nog niet. In dit vrome land staat god nog altijd nummer een. Maar hij staat wel met stip op twee Manny Pacquiao; “The Pacman”. Zonder twijfel de populairste persoon in Filipinoland. Manny is bokser en sinds een jaar of wat wereldtitelhouder. Schijnt ook de beste pound-for-pound bokser ter wereld te zijn. Wat dat ook moge zijn. En dus kom je hem overal tegen.