We steken de Andes over van Bariloche naar Puerto Montt. Zodra we de grens zijn gepasseerd wordt alles groen. De dorre Argentijnse steppen maken plaats voor sappig groene graslanden. Welkom in Chili. We overnachten in Puerto Montt. Een vrij grote havenplaats. Heeft de naam nogal vreselijk te zijn maar het valt ons alles mee. Op straat een dametje ontmoet, Nelda van de gelijknamige Hospedaje. Klein en gezellig oudbollig huis, inrichting a la jaren zeventig. Maar prima overnachting, zelfs hier wifi!

De laatste avond in Sucre maar weer eens naar de Chinees. Als we net zitten loopt de tent geleidelijk aan helemaal vol. En voller dan vol. Elke stoel is bezet. Het blijkt dat iedereen komt om te kijken naar de mega-tv die hier staat. Vanavond speelt Bolivar uit La Paz namelijk tegen Quito uit Equador. En dat alles om kwartfinale in de Copa Americana, zeg maar de latino versie van onze Champions league. 

Tblilisi is de hoofdstad van Georgië, tot 1936 heette het Tiflis en ook die naam wordt nog veel gebruikt. Het ligt centraal in Georgië en we komen en gaan hier in totaal vier keer. Het is gewoon heel handig om Tbilisi meerdere malen in ons tripje op te nemen. En daarbij is het zeker geen straf want het is gewoon een hele leuke stad.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...

Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Udaipur is de stad van Octopussy en dat zul je hier weten ook. In elk restaurantje start om een uur of zeven de DVD van deze James Bond klassieker en besteld Roger Moore z'n drank weer "shaken not stirred"...
En waarom; ... Udaipur figureert voor een groot deel van de film als achtergrond en daar zijn ze trots op, zelfs na 25 jaar... En dus bekijken wij hem de eerste avond in Udaipur ook nog maar eens een keertje op het dakterras. Het is wel grappig om te zien dat je zo op de locaties uit de film neerkijkt.