• Roadtrip

Dag 1, van Lhasa naar Samye. 

Keurig op tijd komt ons autootje voor de komende week de binnenplaats van het Kirey opgereden. Het is een ouder type Landcruiser dan tijdens de vorige trip (type 62). Iets meer basic dus maar verder ziet hij er goed uit. De gids heet Hishi en de driver Norsa, het zijn rustige bescheiden mannen. De weg naar Samye gaat langs de rivier en is vrij eentonig. Het wordt weer leuk als we bij de ferry aankomen. Deze brengt ons over de Bramaputra, de heilige rivier.

Het laatste deel van ons Tasmanië rondje gaan we helemaal naar het zuiden. Via Hobart met een korte stop in Kingston bij onze vrienden van de McDonalds. Dit is een van de weinige plekken waar gratis wifi wordt aangeboden. Het is niet snel maar hey, het werkt! En je hoeft de hamburger hut niet eens in want het signaal is ook nog op de parkeerplaats te ontvangen! Hier weer wat updates gedaan en ons campertje voor op het vasteland geregeld.

Al een paar dagen loop ik met het idee om een van de vulkanen in de omgeving te beklimmen. Er liggen er hier een heel stel in de nabijheid van Arequipa; de Misti (5820), Sabancaya (5976), Hualca Hualca (6025), Ampato (6288) en Chachani (6090). De Misti en Chachani zijn echt heel dichtbij en ook goed te zien vanuit Arequipa, tenminste als het helder is. De Misti is een vulkaan uit het boekje, prachtige conische vorm en bovendien werkend, dus met een krater vol bubbels.

Onze vlucht voor het slechte weer heeft maar een beetje succes gehad. Het regent dan wel iets minder maar het blijft erg bewolkt. Maar we gaan even vrolijk weer op stap! Vandaag Christchurch in. Het oude centrum verkent, lekker goedkoop internetten en weer een fraai museum bezocht. The Canterbury museum. Erg fraai, vooral de expositie over de ontdekkingsreizen naar de zuidpool (Christchurch was altijd het vertrekpunt van de expedities) is heel interessant.

De winter was lang dit jaar in Kirgizië en van de passen naar Son Kul zijn er pas twee recent weer geopend. Bij de rest ligt nog te veel sneeuw. We rijden daarom ook een stuk terug wat we heen ook al hebben gereden. Bij de afslag naar Son Kul gaat de weg gelijk klimmen. Eerst nog langs wat dorpjes en dan door de bergen. Het is een dorre droge omgeving, met bergen in prachtige kleuren.

Na een nachtje te hebben gelogeerd bij de Kazachse spoorwegen en met een uurtje vertraging rollen we Almaty binnen. In de tijd dat deze stad nog tot de USSR behoorde beter bekend als Alma Ata. Als we het perron opstappen valt meteen op hoe warm het hier is, nog een paar graadjes hoger dan in Astana! Dat hadden we net anders om verwacht!