On zes uur je bed uit om het ochtendlicht de Taj Mahal te zien strelen. We zijn niet de enige die dat plan hadden deze ochtend.... Bij de enige poort die op dit tijdstip open is staan twee lange rijen, een voor de vrouwen en een voor de mannen. Dat gaat dus even duren, ze controleren ook weer heel stipt en ons rugzakje mag niet mee naar binnen. De inhoud weer wel, dus met camera en waterfles door de controle...

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

Van de Bay of Islands gaan we nog noordelijker naar Cape Reinga. Het is het meest noordelijke stukje Nieuw Zeeland. We hebben overigens niet zomaar gekozen om eerst het Noordelijke deel te doen. Het is hier eerder lente en de temperaturen zijn ook al wat hoger. Tenminste dat is de theorie...

De laatste dag van onze trip. De regen komt weer met bakken uit de lucht en de omgeving is grijs gekleurd. Verder is het is relaxed rijden. De weg is goed en we rijden het grootste deel door een vallei langs de rivier. Ook nu klaart het al weer snel op en komt de zon erdoor.
We komen langs veel dorpjes met mooie huizen. Op weg naar de laatste hoge pas worden de akkers geploegd door enorme yaks. Ze lopen met z'n tweeën de ploeg te trekken. Het zijn schitterende dieren met een reusachtig voorkomen. Als de boeren theepauze gaan houden is het net of er een knop wordt omgezet. De yaks staan midden in het land en verzetten geen pas meer. Prachtige foto's gemaakt.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...

We hebben vrij lang getwijfeld over hoe naar Machu Picchu te gaan. Via de wereldberoemde Inka trail of met de trein. Enerzijds willen we de Inca-trail wel gaan lopen, maar het massale weerhoudt ons er een beetje van. Het is zo enorm populair dat je soms wel met 500 man tegelijk de berg opgaat. Daarbij is het hier in Cusco een beetje doorgeslagen wat de prijzen betreft. Misschien is het de Hollandse zuinigheid, maar alles is hier wel erg veel duurder.