Naar Afrika! Met Egypt Air vliegen we via Cairo naar Johannesburg. 's Ochtends om zeven uur gearriveerd. Net als kennelijk nog wat vliegtuigen want de rijen voor de douane zijn lang. Maar toch zijn we er nog vrij vlot doorheen. Onze tassen draaien al rondjes op de bagageband en gelukkig zijn ze alle vier(!) aanwezig. Het zijn er twee meer dan normaal vanwege alle camping zooi die we meeslepen.

Vertrek uit Varanasi. We vertrekken zoals we gekomen zijn; in het donker. De avond valt hier vroeg en als we even na zessen weer door de steegjes lopen zijn het alleen de schaarse lampjes van de winkeltjes die de boel verlichten, en daarmee de volop aanwezige koeienvlaaien, extra oppassen dus!
Bij de eerste plek waar ook gemotoriseerd vervoer op drie of vier wielen kan komen een tuktuk, of "autoriksja" zoals de driewielers hier heten geregeld om ons naar het station te brengen. Dan begint een rit die op menig kermis tot de topattracties zou horen.

Om half acht gearriveerd in Pingyao. Hier willen we een dag blijven. Op het station staan de mannetjes alweer klaar en eentje is van het guesthouse dat we op het oog hadden. We belanden in een soort elektrisch golfkarretje en rijden gratis naar het guesthouse. Het ligt midden in het oude centrum van Pingyao en is geheel in de mooie authentieke bouwstijl. Ze hebben hier prachtige kamers met oude Chinese hemelbedden. Maar we gaan toch voor iets eenvoudigers en goedkopers.

's Ochtends om zeven uur staan we bij de Braziliaanse immigratie post in de middle of nowhere langs de snelweg. Gedropt door de chauffeur van de bus die keurig staat te wachten tot we klaar zijn. Het is nog even spannend want we zijn niet helemaal op de juiste manier Brazilie ingekomen. Officieel hoor je een formulier in te vullen wat dan gestempeld wordt en wat je bij het verlaten van het land weer moet afgeven. Nooit verliezen zegt de Lonely planet want dan heb je ”serious trouble...” Maar laten wij bij binnenkomst nou nooit zo'n formuliertje hebben gekregen..., en pas later gelezen hebben over het belang hiervan.

Van Inle lake naar Yangon.
Het zijn de laatste twee dagen van onze trip en deze staan vooral in het teken van veel autorijden. In kilometers stelt de afstand dan wel niet zo heel veel voor, het zijn wel twee volle dagen rijden om deze te overbruggen. Het is namelijk veel rijden door de bergen en de snelheid is ook laag door de vele vrachtwagens en ander langzaam verkeer wat te passeren is. Qua bezoeken houden we het ook een beetje voor gezien. We hebben nu wel weer even genoeg tempels en Boeddha's bewonderd.

Naarmate we meer richting het Noord-oosten van Argentinië gaan neemt de service in de bussen behoorlijk toe. Nu krijgen we kopjes koffie / fris en koude- en warme maaltijden aan boord. De bus naar Iguazu was het laatste hoogtepunt; Cognac of Pina Colada! En dat om tien uur 's ochtends!