Naar Torres del Paine. Iets na zeven worden we opgepikt voor het hostel. Het park is op zo'n 150 kilometer van Puerto Natales dus een kleine twee uur rijden. Bij de entree de toegang betaald en in een andere bus gestapt die een stukje verder het park in gaat. Tot lago Pehoe waar we overstappen op een boot die ons naar de andere kant van het meer brengt. Inmiddels is het dan een uur of een maar we kunnen eindelijk beginnen! Rugzak op en gaan!

Dansen op de vulkaan, De Dijk zong het al jaren geleden. Nooit geweten dat het ooit zo treffend zou samenkomen. Vandaag zagen we een discotheca op de helling van de vulkaan, bijna in het lavaveld. Go where the action is! En actie hebben ze hier zo nu en dan. Hier is La Fortuna en de vulkaan is de Arenal.
Ze zeggen een van de tien meest actieve ter wereld. En de foto's in de shops liegen er niet om, prachtige rode banen met lava die als aardbeiensaus van een ijsje aflopen. Dat willen wij ook wel eens zien! Maar ja, de afgelopen weken is Colussus zoals ze hem hier noemen ten ruste. Een miniem pluimpje op de top is alles wat we van vulkanische activiteit te zien krijgen!

We verlaten Uruguay met de boot. En niet zomaar, dit is serious shipping... Er staat een enorm groot glimmend terminal gebouw waar de boel even professioneel wordt aangepakt. De bagage moet eerst ingecheckt worden en verdwijnt net als op het vliegveld met de lopende band. Vervolgens blijkt onze “goedkope” boot niet te gaan en worden we overgeboekt op die van de concurrent. Ach, een beetje extra luxe voor ons sloebers, wij klagen niet...

De eerste plaats waar we overnachten in Ecuador is Loja. Het is al een uur of acht 's avonds als we hier arriveren. Toch nog even twee hostals vergeleken en uiteindelijk een simpel kamertje voor weinig genomen. We zijn hier toch alleen maar voor vannacht. En de volgende ochtend dus gelijk weer op pad, de bus naar Vilcabamba ditmaal. Het is een mooie rit door de Ecuadoriaanse bergen vlak langs het nationale park.

Vandaag gaan we reizen van Almaty naar Karakol. En dan niet via Bishkek, maar via Kegen en door de Karkara valley. Met grensovergang in ‘the-middle-of-nowhere’. Via internet hebben we vooraf een ‘mannetje-met-auto’ geregeld en keurig op de afgesproken tijd staat Sergei op de stoep. Met Mitsubishi 4WD bussie om ook de slechte stukken door te komen.

Vandaag naar Queenstown gereden. Lekker rustig aan, veel stoppen. Het is zacht weer. We rijden tegen de stroom in die vanuit Queenstown een dagje Milford Sound doet. Tientallen bussen passeren. In Queenstown eerst langs het visitorcentre geweest en naar de DOC voor info over wandelingen in de buurt. Verder is Queenstown een heel toeristisch stadje. Niet echt bijzonder.