Kazbegi is een plaatsje in het noord-oosten van Georgië vlak bij de Russische grens. Feitelijk heet het nu weer Stephantsminda net zoals voor dat de Russen het Kazbegi noemden, maar Kazbegi is de naam die je overal gebruikt ziet worden.

Het weer is veranderd. De felblauwe hemel die we normaal ‘s ochtends hebben is vervangen door een beetje heiig exemplaar. Jammer voor het uitzicht op het meer Karakul, ook dit is nu in nevelen gehuld. Na een uitgebreid ontbijt gaan we op pad richting de grens met Kirgizië.

• Roadtrip

Om zeven uur gaat het wekkertje van het horloge. We beginnen eerst aan ons ontbijt van gisteren gekochte cakejes met koffie. Om acht uur op pad voor de beklimming naar de gletsjer. Het dorpje waar we overnachten is niet meer dan 15 huizen groot en al snel lopen we in de bossen. Het is een mooi en gemakkelijk pad wat naar boven gaat. Het grootste deel is langs de rivier die bij de gletsjer ontspringt. Het is een grauwe grijze rivier, net zoals de onderkant van de gletsjer er van een afstand uitziet. De wandeling naar boven duurt ongeveer 2 uur en is zeer de moeite waard.

Het is tien uur 's ochtends en opeens draait iemand de knop om! Dagen lang vrijwel nonstop regen en nu is het droog. Langzaam verdwijnt de grauwe grijze sluier en komt er wat blauwe lucht en een voorzichtig zonnetje. En eindelijk kunnen we vanaf ons balkon zien wat een prachtige omgeving dit is. Het dal waarin we zitten heeft prachtige groene bossen op de hellingen waartussen enorme watervallen naar beneden kletteren. Daarachter liggen de hogere kale bergen met witte toppen. Een prachtig plaatje.

Van de Bay of Islands gaan we nog noordelijker naar Cape Reinga. Het is het meest noordelijke stukje Nieuw Zeeland. We hebben overigens niet zomaar gekozen om eerst het Noordelijke deel te doen. Het is hier eerder lente en de temperaturen zijn ook al wat hoger. Tenminste dat is de theorie...

Het meer van Arenal ligt aan de voet van de vulkaan. Helder blauw water en een weids uitzicht op de omgeving. We zijn vanochtend met een busje tot de stuwdam gegaan en vandaar in een bootje gestapt wat ons naar de andere kant van het meer brengt. Daar weer in een busje gestapt en twee uur lang al hobbelend naar Santa Elena gegaan. Santa Elena is het dorpje aan de voet van het Monteverde nevelwoud. Het ligt al vrij hoog en als we arriveren rijden we gelijk de wolken in.