Vandaag op pad in McLeod Ganj. Hier en in de wijde omgeving van Dharamsala wonen de Tibetanen die hun vaderland zijn ontvlucht. De Tibetaanse regering in ballingschap zetelt ook in McLeod en natuurlijk heeft de Dalai Lama hier zijn residentie. Het is dan ook een gemixed Indiaas - Tibetaans straatbeeld. Veel vrouwen in traditionele Tibetaanse kleding en een lading shops met Tibetaans handwerk.

Maandagochtend, de bus genomen naar Guillin. Een Pool en Engelsman reizen mee. Op het station aangekomen moeten we nog een uurtje wachten. Als de trein om half drie vertrekt blijkt dat hij weer helemaal vol zit. In onze wagon zit een of andere vrouwenclub die met z'n allen op stap gaan. Dolle pret dus. s' Avonds een uurtje handen en voeten Chinglisch mee zitten praten. Ze vinden het erg interessant en iedere poging om wat Engelse zinnen uit te spreken ontaard in enorme lachsalvo's.

Deze dagen zijn we de "highlights" van Beijing af geweest. Maandagochtend weer richting verboden stad. Vandaag geen enorme rij bij het Mausoleum. Wel een hoop groepen richting de verboden stad. Eenmaal binnen zie je pas hoe enorm groot deze verboden stad is. Er zijn een aantal binnenpleinen tussen de grote gebouwen in en geheel rondom liggen kleinere binnenplaatsjes met tempels e.d. Het geheel valt ons eigenlijk een beetje tegen. Het is allemaal net te groot, massaal en toeristisch.

Deze ochtend op tijd er uit. Het regent weer hard. Gelukkig ligt het hotel aan een doorgaande weg dus we kunnen vanuit de ingang een taxi aanhouden en droog instappen. Bij het busstation voor kaartjes geinformeerd. Er is nog plaats en ze vertrekken over 5 minuten, kan het mooier!

Het is doodstil als we wakker worden in ons tentje. Alleen zachte passen in het zand zijn hoorbaar als er een koppel kamelen door het kamp wandelt. De zon is net boven de horizon en zet het woestijnlandschap in een betoverend kleurtje. We hebben snel nog even een ontbijt en gaan dan met een van de jongens mee in de auto naar een dorpje in de buurt. Als het goed is komt hier om zeven uur de bus langs richting Aqaba.

• Roadtrip

De grote dag!
Om acht uur staan we bij het Tibet hotel, ons meetingpoint met de gids en chauffeur. Ze zijn al aanwezig en we stellen ons even voor. De gids heet Lobsang, de driver Nima. Beiden nog jonge gasten, 22 en 23 jaar. Ze maken een goede indruk. Na wat passen en meten blijkt al onze bagage in de Landcruiser te passen. De gids neemt plaats op de achterste bank direct naast de bagage, wij zitten met z'n drieen op de achterbank + een persoon voorin naast de bestuurder. Het is allemaal ruim genoeg. "Onze" Toyota is ruim bemeten en ook behoorlijk breed.