Vertrek uit Manali. We hebben drie dagen geleden onze tweedaagse busreis naar Leh geboekt en gaan de avond tevoren nog even langs het reisbureau om de gegevens van de bus door te krijgen. Opeens blijkt het weer erg moeilijk. We zijn kennelijk de enigen die geboekt hebben en ze willen de bus niet alleen voor ons laten rijden. Begrijpelijk, maar de alternatieven staan ons niet aan. We kunnen of vannacht om twee uur met de eendaagse busreis mee. Of een vage optie met een terugkerende jeep die misschien beschikbaar zou zijn. Zien we beiden niet zitten en er wordt wat heen en weer gebeld. Opeens blijkt ons twaalf persoons minibusje wel beschikbaar en wordt deze aangevuld met lokale mensen die naar Leh gaan. Maakt ons niet uit, we gaan nu gewoon op de afgesproken tijd.
.
De Median vallei bij Murghab is heel groen. Aan weerszijde van de rivier is het vlak en groeit alles uitbundig. Het gras staat er hoog. En met een reden, dit is namelijk de wintervoorraad voor het vee in Murghab wat straks gemaaid moet worden.
Karakol is als een groot dorp gelegen tegen de uitlopers van het Tien Shan gebergte . Veel ‘hans en grietje’ huisjes, brede stoffige straten, weinig verkeer. Echt een heerlijke plek om een paar dagen te zijn. En we hebben in het ‘Riverside’ ook nog eens een perfect guesthouse gevonden.
Al een paar dagen loop ik met het idee om een van de vulkanen in de omgeving te beklimmen. Er liggen er hier een heel stel in de nabijheid van Arequipa; de Misti (5820), Sabancaya (5976), Hualca Hualca (6025), Ampato (6288) en Chachani (6090). De Misti en Chachani zijn echt heel dichtbij en ook goed te zien vanuit Arequipa, tenminste als het helder is. De Misti is een vulkaan uit het boekje, prachtige conische vorm en bovendien werkend, dus met een krater vol bubbels.
Dag 1, van Lhasa naar Samye.
Keurig op tijd komt ons autootje voor de komende week de binnenplaats van het Kirey opgereden. Het is een ouder type Landcruiser dan tijdens de vorige trip (type 62). Iets meer basic dus maar verder ziet hij er goed uit. De gids heet Hishi en de driver Norsa, het zijn rustige bescheiden mannen. De weg naar Samye gaat langs de rivier en is vrij eentonig. Het wordt weer leuk als we bij de ferry aankomen. Deze brengt ons over de Bramaputra, de heilige rivier.








