Als we aankomen op het station van Ulan batar staat er al iemand op ons te wachten. Ze heet Namsrai en spreekt goed Engels. We lopen met haar naar een busje en rijden richting een van de buitenwijken van Ulan Batar. Het zijn grote grauwe flatgebouwen in de Sovjet stijl. Bij een van de gebouwen worden we gedropt, het blijkt ons verblijf te zijn. We verblijven de komende dagen bij Namsrai, haar zus en haar vader. Het appartement is op de 7e verdieping en is aan alle kanten ingericht met tapijten, zowel op de vloer als aan de muur. Het houdt het in elk geval lekker warm want de temperatuur is er tropisch. Dit in tegenstelling tot buiten want het was vandaag geheel bewolkt en dik onder nul. En dat terwijl in Mongolie 260 dagen per jaar de zon schijnt. Maar vandaag dus even niet...

De busrit van Arequipa naar Nazca duurt zo'n tien uur. Zodra we Arequipa verlaten is het gedaan met de hoogvlakte en zakken we naar zeeniveau. Bijna zeven weken op hoogte geweest. We rijden nu weer de woestijn in. De enorme zandduinen liggen van ver in het binnenland tot in de zee. Het is een onherbergzaam ruig landschap, maar mooi om te zien. Het hele stuk tot Nazca blijft woestijn, onmetelijk groot.

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

Na onze ski avonturen richting Wellington gereden. Iets na de middag hier gearriveerd en aangezien onze boot pas om half twee vannacht vertrekt hebben we nog alle tijd om de stad in te gaan. Wellington is een prettigere stad dan Auckland. Overzichtelijker en met een mooie hoek bij de haven. De stad zit ook vol met kleine cafeetje's en eethuisjes.

Onze vlucht voor het slechte weer heeft maar een beetje succes gehad. Het regent dan wel iets minder maar het blijft erg bewolkt. Maar we gaan even vrolijk weer op stap! Vandaag Christchurch in. Het oude centrum verkent, lekker goedkoop internetten en weer een fraai museum bezocht. The Canterbury museum. Erg fraai, vooral de expositie over de ontdekkingsreizen naar de zuidpool (Christchurch was altijd het vertrekpunt van de expedities) is heel interessant.

Naarmate we meer richting het Noord-oosten van Argentinië gaan neemt de service in de bussen behoorlijk toe. Nu krijgen we kopjes koffie / fris en koude- en warme maaltijden aan boord. De bus naar Iguazu was het laatste hoogtepunt; Cognac of Pina Colada! En dat om tien uur 's ochtends!