Voor het eerst overnacht boven de 5000 meter. En dat was te merken! Ik had behoorlijk last van slapeloosheid, je bent moe en wilt wel slapen maar op een of andere manier lukt het gewoon niet. Een kort nachtje dus. Maar we klagen niet want het kan allemaal veel vervelender op deze hoogte.
Als we wakker worden openen we eerst de gordijnen van ons kamertje. En daar ligt hij dan in volle glorie; Qomolangma op z'n Tibetaans ofwel Mt. Everest. Het is weer een wolkeloze dag en de witte top steekt scherp af tegen het heldere blauw.

Naarmate we meer richting het Noord-oosten van Argentinië gaan neemt de service in de bussen behoorlijk toe. Nu krijgen we kopjes koffie / fris en koude- en warme maaltijden aan boord. De bus naar Iguazu was het laatste hoogtepunt; Cognac of Pina Colada! En dat om tien uur 's ochtends!

Half zes opgestaan voor ons tripje van vandaag, we gaan naar het  Moremi Nationaal park! Om zes uur de deur uit in een Landcruiser die is omgebouwd tot safari-vehikkel. Het eerste uur gaat nog over de geasfalteerde weg en op dit tijdstip is het bokkoud in zo'n open auto die er zo snel mogelijk probeert te komen.

Brisbane is weer eens big city. Maar gelukkig hebben ze een perfecte stadscamping op loopafstand van de bushalte. En dat komt weer mooi ujit want parkeren in de stad is hier al net zo beroerd als in Nederland. We pakken dus lekker de bus als we naar het centrum gaan. Ons dagje Brisbane begint met de stadswandeling uit de reizigersbijbel. Lekker kuieren langs de rivier, door parken en langs historische gebouwen.

Voor het hotel een taxi gepakt naar het busstation. Dit ligt weer een heel eind uit het centrum. De chauffeur zet ons voor het juiste busje af zodat we alleen maar hoeven over te stappen. De bussen zijn hier verbazingwekkend genoeg wat minder fraai dan in Syrie; kleiner en zonder airco.

Drie uur later in Wadi musa, dit is het plaatsje naast de ruïnes van Petra. Het is een groot dorp wat geheel teert op de inmiddels vele bezoekers die naar Petra komen. 

Om half zes gaat het wekkertje en een half uur later worden we opgepikt door een taxi. Met een noodgang al toeterend naar het busstation gereden en dus ruim op tijd aanwezig. Hier ontmoeten we de anderen die meegaan met de trip. Michael, John, Tessa, Volkan, Itana en Helen. Achtereenvolgens uit Australie, Engeland, Duitsland en Engeland. Weer een internationaal gebeuren dus. De gids is Irene, een stevige Arequipaanse jongedame.