Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Karakol is als een groot dorp gelegen tegen de uitlopers van het Tien Shan gebergte . Veel ‘hans en grietje’ huisjes, brede stoffige straten, weinig verkeer. Echt een heerlijke plek om een paar dagen te zijn. En we hebben in het ‘Riverside’ ook nog eens een perfect guesthouse gevonden.

Het is doodstil als we wakker worden in ons tentje. Alleen zachte passen in het zand zijn hoorbaar als er een koppel kamelen door het kamp wandelt. De zon is net boven de horizon en zet het woestijnlandschap in een betoverend kleurtje. We hebben snel nog even een ontbijt en gaan dan met een van de jongens mee in de auto naar een dorpje in de buurt. Als het goed is komt hier om zeven uur de bus langs richting Aqaba.

Het laatste deel van ons Tasmanië rondje gaan we helemaal naar het zuiden. Via Hobart met een korte stop in Kingston bij onze vrienden van de McDonalds. Dit is een van de weinige plekken waar gratis wifi wordt aangeboden. Het is niet snel maar hey, het werkt! En je hoeft de hamburger hut niet eens in want het signaal is ook nog op de parkeerplaats te ontvangen! Hier weer wat updates gedaan en ons campertje voor op het vasteland geregeld.

Vanochtend eerst op zoek naar een ander hotel. Bij daglicht zoekt het toch wat gemakkelijker en al snel vinden we wat anders. Het Spring City hotel. Veel goedkoper en lekker centraal.

‘s Ochtends wakker worden in Dushanbe door het geluid van gillende sirenes. Hetzelfde moment valt de stroom uit, we draaien ons nog maar even om. Tenslotte liggen we pas net te slapen na de nachtelijke reis die om vijf uur ‘s nachts pas voltooid was.