Takayama heeft een oud centrum wat tegen de rivier aan ligt die dwars door het stadje stroomt. Het zijn smalle straatje met huisjes en vooral veel winkeltjes en eettentjes. We gaan hier heen in de ochtend want dan is er ook nog een markt op de oever van het riviertje.

Maanden lang naar toe geleefd en dan eindelijk is het zover! Onze wereldtrip deel 2 is van start. Het voelt nog een beetje onwennig, we moeten nog even omschakelen van het dagelijkse ritme naar de reizigers swing!

Maar we zijn in Costa Rica en begonnen aan onze trip!

Udaipur is de stad van Octopussy en dat zul je hier weten ook. In elk restaurantje start om een uur of zeven de DVD van deze James Bond klassieker en besteld Roger Moore z'n drank weer "shaken not stirred"...
En waarom; ... Udaipur figureert voor een groot deel van de film als achtergrond en daar zijn ze trots op, zelfs na 25 jaar... En dus bekijken wij hem de eerste avond in Udaipur ook nog maar eens een keertje op het dakterras. Het is wel grappig om te zien dat je zo op de locaties uit de film neerkijkt.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...

Van Mandalay naar Pyin u lwin
We rijden al weer vroeg door Mandalay. De ochtendspits is in volle gang. Hoewel deze voor 80% uit fietsers bestaat is er af en toe toch geen doorkomen aan, ze krioelen aan alle kanten over straat. Als we de stad uit zijn komen we al snel in de heuvels. Het is een mooi landschap. Na een uurtje of wat zijn we bij de eerste stop voor vandaag; de Anasikan waterval. Het is zo'n drie kwartier afdalen van de weg naar de waterval. Het hele pad krijgen we gezelschap van drie dametjes die ons aan alle kanten willen bijstaan. Anita wordt bijna naar beneden gedragen! 

De winter was lang dit jaar in Kirgizië en van de passen naar Son Kul zijn er pas twee recent weer geopend. Bij de rest ligt nog te veel sneeuw. We rijden daarom ook een stuk terug wat we heen ook al hebben gereden. Bij de afslag naar Son Kul gaat de weg gelijk klimmen. Eerst nog langs wat dorpjes en dan door de bergen. Het is een dorre droge omgeving, met bergen in prachtige kleuren.