Vertrek uit Varanasi. We vertrekken zoals we gekomen zijn; in het donker. De avond valt hier vroeg en als we even na zessen weer door de steegjes lopen zijn het alleen de schaarse lampjes van de winkeltjes die de boel verlichten, en daarmee de volop aanwezige koeienvlaaien, extra oppassen dus!
Bij de eerste plek waar ook gemotoriseerd vervoer op drie of vier wielen kan komen een tuktuk, of "autoriksja" zoals de driewielers hier heten geregeld om ons naar het station te brengen. Dan begint een rit die op menig kermis tot de topattracties zou horen.

Deze morgen vroeg op om naar het Archeologisch museum te gaan. Het staat vrij goed aangeschreven dus we zijn benieuwd. De eerste taxi die we pakken weet het na 5 minuten niet meer, de tweede vindt het gelukkig wel...

Het gastenboek wordt getekend en zo kunnen we zien dat er de afgelopen week helemaal niemand is geweest en nu hebben we dan ook het hele museum voor ons zelf. Het is wel een aardige presentatie van de bijzonderheden uit de omgeving, opgezet met Duitse steun en dat zie je weer terug in de presentatie, 

Kamikochi is een Nationaal park in de alpen tussen Matsumoto en Takayama. Vandaag vertrekken we uit Matsumoto om te verhuizen naar Takayama. En komt het dus prachtig uit om onderweg dit wondertje der natuurschoon even mee te pakken. Om acht uur 's ochtends staan we op het station.

Granada is een stad aan het andere uiteinde van Cocibolca, de locale naam van Lago Nicaragua. Veel koloniale gebouwen en heel wat kerken. En allemaal voorzien van een vrolijk kleurtje. Want Granada is vooral een heel kleurrijke stad.
We komen hier met achtereenvolgens boot-taxi-bus-minibus vanuit Ometepe. En evengoed duurt het geheel niet langer dan een uurtje of vier. De reisafstanden zijn hier niet zo erg groot.

We hebben vrij lang getwijfeld over hoe naar Machu Picchu te gaan. Via de wereldberoemde Inka trail of met de trein. Enerzijds willen we de Inca-trail wel gaan lopen, maar het massale weerhoudt ons er een beetje van. Het is zo enorm populair dat je soms wel met 500 man tegelijk de berg opgaat. Daarbij is het hier in Cusco een beetje doorgeslagen wat de prijzen betreft. Misschien is het de Hollandse zuinigheid, maar alles is hier wel erg veel duurder.

We zitten in het droge hoogland van Noord Argentinië. Cafayate. Daar waar de zon bijna altijd schijnt. In elk geval nu wij hier zijn. Het is heet! In de middag steekt er een stevig windje op wat het in elk geval wat draaglijker maakt maar zeker niet afkoelt. Veel drinken dus, liters gaan er doorheen. En hier is dat ook weer veel wijn want Cafayate ligt tussen de wijngaarden en heeft een groot aantal bodegas. Allemaal op loopafstand in het dorp, dus we doen een ook hier een rondje proeven van al het heerlijks.