Nog voor dat vanaf de minaretten in Meknes de wakeupcall van 5:30 klinkt lopen wij al door de stad naar het busstation. En ja, dat is eigenlijk best wel vroeg. Vandaag gaan we naar Marrakesh en de bus vertrekt op dit vroege uur. En geloof het of niet maar het regent zelfs even tijdens ons wandelingetje.

Tokyo van uit de hoogte! Er zijn een paar plekken waar de bouwsels tot de wolken reizen. En dan heb je een mooi uitzicht! De bekendste is de Tokyo Sky Tree, een enorme toren die er uitziet als een zendmast. Hoog maar ook behoorllijk prijzig om te bestijgen. Er is een plaatselijke kopie van de Eiffeltoren maar die is aan alle kanten ingehaald qua hoogte. En er is het Tokyo Metropolitan Government Offices gebouw.

• Roadtrip

Vertrek uit Manali. We hebben drie dagen geleden onze tweedaagse busreis naar Leh geboekt en gaan de avond tevoren nog even langs het reisbureau om de gegevens van de bus door te krijgen. Opeens blijkt het weer erg moeilijk. We zijn kennelijk de enigen die geboekt hebben en ze willen de bus niet alleen voor ons laten rijden. Begrijpelijk, maar de alternatieven staan ons niet aan. We kunnen of vannacht om twee uur met de eendaagse busreis mee. Of een vage optie met een terugkerende jeep die misschien beschikbaar zou zijn. Zien we beiden niet zitten en er wordt wat heen en weer gebeld. Opeens blijkt ons twaalf persoons minibusje wel beschikbaar en wordt deze aangevuld met lokale mensen die naar Leh gaan. Maakt ons niet uit, we gaan nu gewoon op de afgesproken tijd.

De vlucht is heel relaxed. De elf uur vliegen letterlijk voorbij met de films op het schermpje. Een prachtig systeem in dit vliegtuig; je kan de films zelf starten en onderbreken. Nog niet eerder gehad maar heel gaaf. We passeren de datumgrens en de uren tellen dus weer terug. Er zit een tijdsverschil van maar liefst zestien uur tussen Nieuw Zeeland en Chili waardoor we maandag om een uur of vijf 's middags vertrekken en dezelfde maandag om twaalf uur 's middags aankomen in Santiago. Dit wordt een maandag van veertig uur lang!

Deze morgen vroeg opgestaan want we hebben een lange reisdag voor de boeg. Vandaag reizen we naar Maun. Eerst het zandpad weer door geploeterd en dan de geasfalteerde weg op. We doorkruisen nu da Kalahari. Eindeloze vlaktes met dor gras en lage struiken.

De winter was lang dit jaar in Kirgizië en van de passen naar Son Kul zijn er pas twee recent weer geopend. Bij de rest ligt nog te veel sneeuw. We rijden daarom ook een stuk terug wat we heen ook al hebben gereden. Bij de afslag naar Son Kul gaat de weg gelijk klimmen. Eerst nog langs wat dorpjes en dan door de bergen. Het is een dorre droge omgeving, met bergen in prachtige kleuren.