Nicaragua en Costa Rica hebben ruzie, niet zo heel erg, maar toch wel een beetje. Schijnt iets te zijn met landjepik over en weer. We zagen het al de afgelopen dagen in de kranten staan, maar bij de grensovergang wordt het helemaal duidelijk. Dat we hier twee weken geleden langs kwamen was het al druk met vooral vrachtwagens. Nu is het MEGA druk. Aan de Costaricaanse kant staat een kilometers lange file met vrachtwagens, allemaal van die enorme Mack trucks. Kennelijk zijn ze even heel stipt bij de Nicaraguaanse immigratie...

Een dagje naar het rif!
De boot waar we mee gaan is groot en modern. Met een enorme snelheid gaat ie door het water. Er is ruimte voor wel 130 man aan boord maar gelukkig is het niet zo druk vandaag. We settelen ons op het bovenste dek in het zonnetje. Na bijna twee uur varen komen we aan bij het rif. Prachtig rustig water in allerlei kleuren blauw ligt op ons te wachten.

Het dorpje Moyogalpa op Ometepe heeft een heerlijk relaxed sfeertje. Als de boot komt is er sprake van enige bedrijvigheid, even later is er weer no business as usual. En da's lekker want we hebben een relax dag!

Brisbane is weer eens big city. Maar gelukkig hebben ze een perfecte stadscamping op loopafstand van de bushalte. En dat komt weer mooi ujit want parkeren in de stad is hier al net zo beroerd als in Nederland. We pakken dus lekker de bus als we naar het centrum gaan. Ons dagje Brisbane begint met de stadswandeling uit de reizigersbijbel. Lekker kuieren langs de rivier, door parken en langs historische gebouwen.

De Villarica vulkaan is er ook alweer eentje met de perfecte vorm. Mooie kegel, witte top en een fraai pluimpje rook wat afsteekt tegen de blauwe hemel. Want mooi weer is het die eerste dag onder de vulkaan. Het dorpje waar we zitten heet Pucon en is de populairste bestemming in de zuidelijke Andes voor Chilenen. In de zomermaanden is het hier mas massatoerisme, nu is het perfect. Niet druk en doordat er nu veeeeel meer hostels zijn dan bezoekers zijn de prijzen heerlijk betaalbaar.