Kandy is onze toegang tot wat hier de “Hill Country” heet. Het centrale deel met de bergen; het gebied van de befaamde thee plantages. Vanuit Kandy gaan we met de bus naar Nuwara Eliya. De weg slingert steeds hoger de bergen in. Nuwara Eliya is een van de hoogst gelegen plaatsen in Sri Lanka op 1889 meter. En dat merk je in de temperatuur. Het is hier voor ons gevoel gewoon koud! Komt ook bij dat het hier nogal eens regent, die theeplantages zien niet voor niets zo groen...

De busreis van Cusco naar Arequipa neemt de hele dag in beslag. Na "Escape from Sobibor", "15 minutes", "The Rock" en een hele vage Latin politiefilm rollen we Arequipa binnen. Het is nu niet een eerste aanblik die erg uitnodigend is. De stad is midden in de woestijn gebouwd en de buitenwijken zijn opgetrokken in het steengruis. Onverharde wegen en veel lelijke bouwsels. Overal steekt het betonijzer uit de gebouwen, waarschijnlijk om "ooit' nog eens wat aan te kunnen bouwen.

Vertrek uit Sossusvlei betekent eerst weer een uurtje of wat gravelroad. Het is dezelfde weg als welke we heen genomen hebben en ditmaal rijden we met het zonnetje in de rug. Wederom overnacht in Mariental bij de “La vida inn”. De dag er op richting Keetmanshoop. Dit gaat lekker snel want vandaag de hele dag asfaltweg. In Keetmanshoop eerst even de voorraden aangevuld en vervolgens een 20 kilometer richting het oosten naar een campsite bij het kokerbomenwoud.

Lhasa 03/05 - 11/05

De eerste twee dagen in Lhasa doen we lekker rustig aan. Onze 8-daagse trip was toch best wel vermoeiend en het is prettig om nu een beetje gas terug te nemen.
Niet dat we helemaal niets doen want daar is Lhasa veel te leuk voor. Bij aankomst zijn we hier in het Banak shol guesthouse gegaan, met name door de goede verhalen die we hier over gehoord hadden. Het viel echter erg tegen. De kamers zijn erg lawaaierig en oud. Nu is dat niet zo erg want de afgelopen week hadden we niet anders, maar hier vragen ze er wel een behoorlijke prijs voor. De prijs - kwaliteit verhouding is dus nogal zoek. Dus de volgende dag ge-switched naar het Kirey guesthouse. Hier een veel betere kamer voor minder geld.

We rijden door de smalle Caprivistrook naar het westen van Namibië. Hier nog veel kleine dorpje met hutten en overal vee. Onderweg staan er in een dorpje wat mensen met houtsnijwerk langs de weg. Hier wat lokale kunstnijverheid ingeslagen. En dan weer door. Het is een enorm lang recht stuk weg.

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.