Van Medellin pakken we de bus naar Armenia. Staat een uur of zes voor, wordt een uur of acht. Maar wel een fraaie rit die eindigt door de koffieplantages van de Zona Cafetaria. De buschauffeur zet ons af bij een splitsing waar we de bus naar Salento kunnen pakken. Was een goede tip want het scheelt zeker een uur reistijd. En dan met een klein busje naar Salento. We doen dit dorpje eigenlijk vooral aan om de lange reis van Medellin naar Popayan te breken, maar het is ook een heel leuke plek om te verblijven.

On zes uur je bed uit om het ochtendlicht de Taj Mahal te zien strelen. We zijn niet de enige die dat plan hadden deze ochtend.... Bij de enige poort die op dit tijdstip open is staan twee lange rijen, een voor de vrouwen en een voor de mannen. Dat gaat dus even duren, ze controleren ook weer heel stipt en ons rugzakje mag niet mee naar binnen. De inhoud weer wel, dus met camera en waterfles door de controle...

Onze reis door het Indiaas subcontinent. We starten in Varanasi en maken een reis door Rajastan naar Mumbai. Langs oude steden, historische forten en vele heilige plekken. Een geweldig en indrukwekkend land wat vanaf de eerste tot de laatste minuut overdonderd en je pakt. Dit filmpje vormt een korte impressie van wat we zoal tegenkwamen. Veel plezier!

De Jeepney. Filipijns icoon. Er moeten er miljoenen van rondrijden, alleen al in Manilla. Althans zo lijkt het. Ze zijn werkelijk overal en komen overal, de straten staan er mee vol. Het is het transportmiddel waarmee je in elk gehucht kan komen. Deze “busje's” zijn ooit ontstaan uit Amerikaanse legerjeeps. Die waren hier in overvloed met de langdurige aanwezigheid van het Amerikaanse leger en bleken ook heel geschikt voor personenvervoer. Inmiddels zijn ze enorm verlengd zodat er flink wat mensen in kunnen en worden ze opgepimpt tot ware kunstwerken. Bijna elke Jeepney ziet er fantastisch uit. Een overdosis aan blingbling en paintbrush. Als de straat weer eens vol staat is het net of je op de kermis bent. Minder geweldig is de enorme hoeveelheid rommel die uit de uitlaat komt. Vrijwel zonder uitzondering rijden ze rond met een tornado aan uitlaatgassen aan de achterzijde. Het is dus vrij smoggie in Manilla...

De eerste dag begon met een busrit naar Dhunche, een klein plaatsje in de bergen vanwaar de trek begint. Om zes uur 's ochtends ons gemeld bij het grote busstation hier in Kathmandu. Volgens de informatie zou de bus om half zeven gaan. Dit blijkt prima te kloppen alleen is deze al uitverkocht. Dus een uurtje wachten op de volgende bus.