We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.

De herfst in Patagonië is mooi, heel mooi. De kleuren van de bomen en planten zijn overweldigend. Nu we de afgelopen dagen prachtig zonnig weer hebben ziet alles er nog fraaier uit. Hele berghellingen kleuren rood en oranje. Het is soms bijna sprookjesachtig. El Bolson ligt midden in zo'n prachtig gekleurd gebied. Het lijkt qua bergen hier soms erg op de Europese Alpen. In het verleden zijn er ook nogal wat mensen uit de Alpenlanden richting hier geëmigreerd en soms kom je door dorpjes die heel herkenbaar overkomen.

Het dal waar de Panj rivier door stroomt is tot nu toe smal. Aan weerszijde slingert een weg mee met de grillige vormen van de rivier. Soms klimt de weg een stuk omhoog, dan loopt hij weer op waterniveau. De weg die wij rijden is slecht. In het gunstigste geval asfalt vol gaten, maar veel vaker alleen maar gravel.

We hebben vrij lang getwijfeld over hoe naar Machu Picchu te gaan. Via de wereldberoemde Inka trail of met de trein. Enerzijds willen we de Inca-trail wel gaan lopen, maar het massale weerhoudt ons er een beetje van. Het is zo enorm populair dat je soms wel met 500 man tegelijk de berg opgaat. Daarbij is het hier in Cusco een beetje doorgeslagen wat de prijzen betreft. Misschien is het de Hollandse zuinigheid, maar alles is hier wel erg veel duurder.

Maanden lang naar toe geleefd en dan eindelijk is het zover! Onze wereldtrip deel 2 is van start. Het voelt nog een beetje onwennig, we moeten nog even omschakelen van het dagelijkse ritme naar de reizigers swing!

Maar we zijn in Costa Rica en begonnen aan onze trip!

De bus naar Phnom penh vertrekt om zeven uur. Zoals verwacht een knappe bus. Je betaald wat meer maar dan heb je ook wat. We hebben gisteren nog net de twee laatste plaatsen helemaal achterin kunnen boeken. Maar dat maakt verder niet zoveel uit want het is een rustige busrit. De weg naar Phnom penh is veel beter dan verwacht. Het hele hoofdwegen net wordt met buitenlandse steun opgeknapt.