Jujuy is de meest noordelijke provincie van Argentinie. Opgesloten in de hoek tussen Bolivia en Chili. We reizen eerst naar de stad Jujuy (“goegoei”) zelf. Grote stad met modern centrum. Verrassend genoeg in een heel groene omgeving. Ik had ook hier de droge hoogvlaktes verwacht maar de heuvels staan hier vol met bomen en de dalen zijn sappig groen.

Vroeg opgestaan want we willen bussen. Eerst met zo'n grappig golfkarretje het oude centrum uit en ons laten afzetten aan de buitenkant waar de "snelweg" passeert. Nu is het uitkijken naar de bus richting Xi'an. Het enige probleem, we hebben geen idee hoe ie te herkennen is.

Van Liberia naar Montezuma kost bijna een hele dag. Terwijl het nou ook weer niet heel ver weg is. Het begint al als we om zeven uur op het busstation staan en de eerste bus naar Punta Arenas pas om half negen vertrekt. Beetje lang wachten, dus we nemen de bus naar Canas ongeveer halverwege. Daar even overstappen dachten we, maar ook hier duurt het nog een uur tot de volgende bus naar Punta Arenas vertrekt. In Punta Arenas lopen we naar de terminal om de ferry te nemen naar het schiereiland Nicoya. Beetje foute inschatting, qua afstand, hadden beter een taxi kunnen nemen. Dan wachten op de ferry, vertrekt om twee uur. Uurtje lekker uitwaaien aan boord, en dan de volgende bus in die in dik twee uur naar Montezuma hobbelt. Pff...

Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

Vandaag slechts een korte reisdag. Het is ongeveer 30 Km. van Nyalam tot de grens.
De hoogvlaktes hebben we nu echt achter ons gelaten en we dalen steeds verder af door de kloof richting Zhangmu. De route blijft mooi, de weg slingert langs watervallen en ravijnen. Na een uurtje in Zhangmu, dit is de Chinese grensplaats. Het is hier een en al bedrijvigheid. Kennelijk is er veel handel over en weer want het staat vol met Nepalese vrachtwagens.
Bij de slagboom onze laatste Yuannen gewisseld voor Nepalese Roepies. (10 Y. = 80 Rp.) Vervolgens naar de douane.

Vandaag gaan we echt de hoogte in. Hisor lag nog op een hoogte van 2800 meter, nu gaan we de Oost Pamir in en komen we nergens meer onder de 3700 meter. Eens kijken hoe we dat gaan beleven!