Na Aleppo bussen we verder naar Hama. Ook dit is weer een niet al te lange rit. Wel een voordeel van het reizen hier dat het busvervoer goed geregeld is en de afstanden relatief kort. In de bus voel je je bijna beschaamd om wat te eten te nemen. Hoe anders dan in bijvoorbeeld Azie waar iedereen de hele rit zit te eten; hier eet of drinkt niemand wat in de bus. Men kijkt naar de Arabische variant van de Bollywood films, volgens mij komen ze uit Egypte, en wacht rustig op het bekertje met water wat de busboy komt brengen. Heel rustig allemaal....

De speedboat naar Bocas tuft eerst op z'n gemak het haventje uit en vaart langs de huisjes op palen die half in het water staan. Zodra het water wat breder wordt gaat de de hendel naar voren en begint de motor te brullen. De voorkant van de boot komt omhoog en we vliegen over het water. Het afdekzeil valt door de tegenwind aan de zijkant naar beneden en we zitten niet meer in de buitenlucht.

‘s Ochtends wakker worden in Dushanbe door het geluid van gillende sirenes. Hetzelfde moment valt de stroom uit, we draaien ons nog maar even om. Tenslotte liggen we pas net te slapen na de nachtelijke reis die om vijf uur ‘s nachts pas voltooid was.

Terug in Bogota. Gaat wel lekker gemakkelijk als je er al een keertje geweest bent. We weten nu de weg al op het busstation en kunnen de taxichauffeur gewoon aanwijzen naar welk hostel we willen. Onze laatste dag in Colombia mooi cultureel op pad geweest. Eerst 's ochtends naar het politie museum. Was een tip van wat andere reizigers en inderdaad heel vermakelijk. Je krijgt je persoonlijke agentje mee die in het Engels verduidelijkt wat er te zien is.

Keurig op de afgesproken tijd komt ons ‘mannetje’ voor rijden. De komende dagen gaan we op pad met Ermek en zijn Ford Maverick. De eerste indruk is gelijk goed, aardige gast en de auto ziet er ook uit alsof hij met gemak een rondje Kirgizië kan doen.
We rijden eerst naar Jeti Oguz, vlak in de buurt van Karakol. Het is een rij van zeven rode rotsen die uit het landschap opreizen. Ze worden ook we de ‘Seven Bulls’ genoemd naar een oud verhaal.

• Roadtrip

Om acht uur 's ochtends verzamelen we bij het bureautje in San Pedro voor de driedaagse trip naar Bolivia. We gaan een tocht van 500 Km maken over de Altiplano langs vulkanen, meren en door woestijnen en zoutvlaktes. Het blijkt dat we vandaag met z'n zessen op pad gaan. Twee Duitse meiden, een Welshmen en een Spaans meisje. We starten met een minibusje naar de grens. Eerst in San Pedro langs de douane voor het uitreis stempeltje en dan een uurtje rijden naar de grens.