Vandaag gaan we weer weg van het ‘asfalt’ van de M41. We gaan richting Zor kul, een bergmeer hoog op het plateau en tegen de grens met de Afghaanse Wakhan corridor. Om er te komen wordt het weer een dagje over onverharde paden.

De laatste dagen in Australie. We wisselen tussentijds nog even van hostel. Dit kost niet al te veel moeite want er zitten er hier een stuk of tien bij elkaar. De gemiddelde leeftijd van de medekamergenoten is hier wel erg laag geworden en de hoeveelheid herrie is ongeveer evenredig gestegen dus we slijten de laatste dagen nog lekker even in een tweepersoons kamer in de Kangoo backpackers.

Voor het eerst staat er iemand met een bordje met onze naam er op te wachten bij de uitgang van het vliegveld. We worden opgehaald, wat een luxe. Het leek ons wel een goed idee dit keer. We komen tenslotte pas na middernacht aan en dan is het wel gemakkelijk om je taxi en hotel alvast maar geregeld te hebben. En dus zoeven we in no-time over een bijna verlaten snelweg richting Casablanca.

Een Italiaans restaurant op de luchthaven van Helsinki met de naam "Pronto". Snelle bediening dus zou je zeggen, toch meld de serveerster bij bestelling meteen dat het wel een half uurtje gaat duren. Druk, druk, druk. Niet dat het veel uitmaakt want op het departures bord knippert al sinds uren de mededeling dat we om 22:00 meer info krijgen over de status van onze vlucht. En dat terwijl we om 20:00 zouden vliegen. Rustig afwachten dus, op vlucht en pizza.

Vandaag weer de auto in. We gaan naar Tash Rabat! Eerst in het centrum nog een voorraadje water voor de komende dagen gekocht en dan op pad. We rijden via Naryn. Zowel Kochkor als Naryn liggen aan de weg die loopt van Hoofdstad Bishkek naar de Torguart pas welke op de grens met China ligt. En de hele weg is en wordt door Chinezen aangelegd. Ligt er dan ook prachtig bij.

Het is tien uur 's ochtends en opeens draait iemand de knop om! Dagen lang vrijwel nonstop regen en nu is het droog. Langzaam verdwijnt de grauwe grijze sluier en komt er wat blauwe lucht en een voorzichtig zonnetje. En eindelijk kunnen we vanaf ons balkon zien wat een prachtige omgeving dit is. Het dal waarin we zitten heeft prachtige groene bossen op de hellingen waartussen enorme watervallen naar beneden kletteren. Daarachter liggen de hogere kale bergen met witte toppen. Een prachtig plaatje.