Kamikochi is een Nationaal park in de alpen tussen Matsumoto en Takayama. Vandaag vertrekken we uit Matsumoto om te verhuizen naar Takayama. En komt het dus prachtig uit om onderweg dit wondertje der natuurschoon even mee te pakken. Om acht uur 's ochtends staan we op het station.

Inmiddels zijn we in de historische koloniale hoek van Brazilië. Deze provincie heet Minas Gerais, een mijnstreek. Het stadje waar we zijn is Ouro Preto.. Prachtig gelegen op de hellingen van de heuvels hier. Wel serieus klimmen zo nu en dan want een rondje door de stad is toch al snel vier keer heuvel-op, heuvel-af. Het hele centrum is voorzien van keien in de straten, ze liggen er al eeuwen. En vol met al die fraaie huizen van honderden jaren oud. En vooral kerken. Een stuk of tien, alleen al in het centrum.

Het waait nog steeds hard maar het stof is verdwenen en de zon staat weer helder aan de hemel. Ali stapt achter het stuur van het busje van de familie en we gaan richting de graven. In de heuvels achter de ruine's van Palmyra staan her en der van deze graven. Het zijn vierkante torens van een verdieping of vier. Binnen is nog wat terug te zien van de vroegere inrichting maar verder zijn ze vrij kaal. We laten ons afzetten bij de ruine's van Palmyra en gaan eerst naar de tempel van Bel. Dit is het best bewaard gebleven monument en was vroeger het religieuze centrum van de stad.

Het laatste deel van ons Tasmanië rondje gaan we helemaal naar het zuiden. Via Hobart met een korte stop in Kingston bij onze vrienden van de McDonalds. Dit is een van de weinige plekken waar gratis wifi wordt aangeboden. Het is niet snel maar hey, het werkt! En je hoeft de hamburger hut niet eens in want het signaal is ook nog op de parkeerplaats te ontvangen! Hier weer wat updates gedaan en ons campertje voor op het vasteland geregeld.

• Roadtrip

De Ruta 40 is voor Argentinie wat de route 66 in de USA is. Een weg van de grens met Bolivia heel in het noorden tot in Vuurland in de zuidelijkste punt. Wij pakken het stuk tussen El Chalten en Esquel. In het geheel een heel klein stukje, maar toch nog twee dagen met de bus. En een stuk door een van de dunst bevolkte gebieden op aarde. Slechts een paar kleine plaatsjes passeren we en een hand vol estancia's. Het landschap is vooral heel leeg.

Het plan is om vandaag direct vanuit Hama de bus naar Amman in Jordanië te pakken. Die zou om 1300 uur gaan zo is ons gisteren bij het busmaatschappijtje verzekerd maar je voelt hem al aankomen, vandaag dus toch weer niet... Vannacht om 0100 uur kunnen we mee. Nou ik dacht het niet..., dus toch dan maar via Damascus gaan reizen. Het had ons wel prettig geleken om deze metropool te omzeilen maar nu zit er niets anders op. En hier is de kans op een bus naar Amman nou eenmaal groter.