Het dal waar de Panj rivier door stroomt is tot nu toe smal. Aan weerszijde slingert een weg mee met de grillige vormen van de rivier. Soms klimt de weg een stuk omhoog, dan loopt hij weer op waterniveau. De weg die wij rijden is slecht. In het gunstigste geval asfalt vol gaten, maar veel vaker alleen maar gravel.

Takayama heeft een oud centrum wat tegen de rivier aan ligt die dwars door het stadje stroomt. Het zijn smalle straatje met huisjes en vooral veel winkeltjes en eettentjes. We gaan hier heen in de ochtend want dan is er ook nog een markt op de oever van het riviertje.

Kandy is onze toegang tot wat hier de “Hill Country” heet. Het centrale deel met de bergen; het gebied van de befaamde thee plantages. Vanuit Kandy gaan we met de bus naar Nuwara Eliya. De weg slingert steeds hoger de bergen in. Nuwara Eliya is een van de hoogst gelegen plaatsen in Sri Lanka op 1889 meter. En dat merk je in de temperatuur. Het is hier voor ons gevoel gewoon koud! Komt ook bij dat het hier nogal eens regent, die theeplantages zien niet voor niets zo groen...

Vanaf Dunedin volgen we de "Southern Scenic road". Een mooi weggetje dus. De wegen zijn sowieso lekker om te rijden. Heel rustig en alleen bij de echte grote steden iets wat op een snelweg lijkt. De grootste opstoppingen tot nu toe zijn de kuddes schapen die over de weg worden verplaatst. Bij de Curio bay de resten van een versteend bos in de branding zien liggen en vervolgens slingert de weg langs de kust verder tot Invergargill. Dit was de volgende stopplaats.

Meknes is kleiner en gemoedelijker dan Fes. Maar wel ook met een fraaie medina. Niet zo groot als die van Fes maar net zo vol tot op de vierkante centimeter met bedrijvigheid. En de tourgroepen zijn hier ook weer verdwenen, lekker kleinschalig dus.
De bus naar Meknes is een oud boemeltje, niet erg want het is maar een rit van een uur. Onze eindbestemming is het Maroc hotel, weer naast de medina en met kamers die uitkijken op een binnenplaats met bomen vol oranje sinaasappelen. Mooi plekkie dus.

Manuel Antonio is het laatste park wat we bezoeken in Costa Rica. Het ligt vlak bij de plaats Quepos en is eenvoudig in een kwartiertje met de bus te bereiken. Het valt wel meteen op dat dit een andere toeristische omgeving is dan die we tot nu toe hebben bezocht. Hier is het HEEL druk, in onze beleving dan. De weg er naar toe is volgebouwd met hotels en restaurants. Heel veel.