Deze dagen zijn we de "highlights" van Beijing af geweest. Maandagochtend weer richting verboden stad. Vandaag geen enorme rij bij het Mausoleum. Wel een hoop groepen richting de verboden stad. Eenmaal binnen zie je pas hoe enorm groot deze verboden stad is. Er zijn een aantal binnenpleinen tussen de grote gebouwen in en geheel rondom liggen kleinere binnenplaatsjes met tempels e.d. Het geheel valt ons eigenlijk een beetje tegen. Het is allemaal net te groot, massaal en toeristisch.

Om half acht gearriveerd in Pingyao. Hier willen we een dag blijven. Op het station staan de mannetjes alweer klaar en eentje is van het guesthouse dat we op het oog hadden. We belanden in een soort elektrisch golfkarretje en rijden gratis naar het guesthouse. Het ligt midden in het oude centrum van Pingyao en is geheel in de mooie authentieke bouwstijl. Ze hebben hier prachtige kamers met oude Chinese hemelbedden. Maar we gaan toch voor iets eenvoudigers en goedkopers.

Vroeg opgestaan want we willen bussen. Eerst met zo'n grappig golfkarretje het oude centrum uit en ons laten afzetten aan de buitenkant waar de "snelweg" passeert. Nu is het uitkijken naar de bus richting Xi'an. Het enige probleem, we hebben geen idee hoe ie te herkennen is.

Het hotel waar we nu zitten is heel centraal gelegen. Direct bij het station en busterminal. Dat komt mooi uit want we gaan vandaag met de bus naar het terracotta leger. Het is een ritje van een uurtje en we zijn mooi op tijd aanwezig. Het is even slikken als we de toegangsprijs zien, 90 Yuan, zo'n hoge entree hebben we nog niet eerder gehad. Maar dit is natuurlijk wel iets heel bijzonders.

Xi'an is ook zo'n flink uit de kluiten gewassen stadje, zo'n 6,6 miljoen mensen leven hier. En op zaterdag gaan ze allemaal de stad in om te shoppen. Althans zo lijkt het. Het is dus zaterdag vandaag en wij hebben het nobele idee om eens wat aan de conditie te gaan doen. Dus niet meer rustig wandelend door zo'n stadje kuieren, nee we gaan sportief op de fiets! Voor het hotel staat op straat een "fietsen op de stoep parkeerbeheer mannetje" en die wil ook wel verhuren.

Op tijd opgestaan en de tassen gepakt. Vervolgens op straat verse broodjes gekocht voor in de trein. Er staan 's ochtends altijd verschillende stalletjes met allerhande etenswaren. Ze hebben hier broodjes die een beetje op shoarma broodjes lijken. Verkrijgbaar met en zonder vulling. En ook zonder vulling prima te eten. Lichtgezouten en nog lekker warm.

Een eerste dag tussen de bergen. Yangshuo ligt aan alle kanten prachtig ingeklemd tussen de bergen. Vanuit het straatje waar ons hotelletje zit kijk je zo tegen een van de rotswanden op. Vandaag willen we een boottocht maken over een van de rivieren die tussen de bergen door slingert. Eerst naar het busstation gelopen en vandaar een bus genomen naar een startpunt van de boten. Het ligt ongeveer halverwege Yangshuo en Guilin.

Vandaag fietsen gehuurd. Mooie nieuwe mountainbikes voor 10 Yuan (1 euro) per dag. Al eerder hebben we een kaart van de omgeving gekocht om onze weg te kunnen vinden. Bij een restaurantje van die lekkere groentenpannekoeken voor onderweg ingeslagen en we zijn er klaar voor. Zo gauw als je trouwens ergens staat komt er wel weer iemand op je af die je gids wil zijn voor een dag. Anders vind je het nooit, roepen ze allemaal. Maar wij hebben ons kaartje dus we gaan mooi zelf op pad.

Het is vandaag zondag. Gisteren werd dit kleine stadje werkelijk overspoelt met Chinese tourgroepen. Bus na bus kwam z'n lading legen. Het zag echt zwart van de mensen. De tourgroepen maken ook dat het zo massaal overkomt. Vanaf het moment dat ze de bus uit mogen verplaatst iedereen zich met "de groep". Er komt dus altijd een groep tegelijk dat mooie uitzichtpunt op of dat kleine restaurantje binnen. Soms denk je wel eens " nu even niet", maar dat hoort ook gewoon bij China. Als er hier maar een promille van de inwoners van een grote stad (zeg Shanghai, want die lopen hier veel rond) denkt "we gaan dit weekend lekker naar Yangshuo" dan zijn dat al snel weer een tiental bussen vol. Maar over het algemeen zijn ze heel gezellig en maken een hoop lol.

Maandagochtend, de bus genomen naar Guillin. Een Pool en Engelsman reizen mee. Op het station aangekomen moeten we nog een uurtje wachten. Als de trein om half drie vertrekt blijkt dat hij weer helemaal vol zit. In onze wagon zit een of andere vrouwenclub die met z'n allen op stap gaan. Dolle pret dus. s' Avonds een uurtje handen en voeten Chinglisch mee zitten praten. Ze vinden het erg interessant en iedere poging om wat Engelse zinnen uit te spreken ontaard in enorme lachsalvo's.

Vanochtend eerst op zoek naar een ander hotel. Bij daglicht zoekt het toch wat gemakkelijker en al snel vinden we wat anders. Het Spring City hotel. Veel goedkoper en lekker centraal.

Deze ochtend op tijd er uit. Het regent weer hard. Gelukkig ligt het hotel aan een doorgaande weg dus we kunnen vanuit de ingang een taxi aanhouden en droog instappen. Bij het busstation voor kaartjes geinformeerd. Er is nog plaats en ze vertrekken over 5 minuten, kan het mooier!

Deze ochtend worden we gewekt door een gezellig riedeltje. Het is de melodie van "happy birthday" dat schel door de straten schalt. De muziek klinkt als zo'n wenskaart die je openklapt en begint te spelen alleen dan keihard. Het is nog voor zevenen en dat lijkt me wat vroeg voor de ijscoman. Die zal het dus niet zijn. We blijven nog even gissen naar wat ons dan gewekt heeft en staan maar op.

Yunnan, de provincie van China waar we momenteel zijn kent vele minderheidsgroepen. De omgeving van Dali is het gebied van de Bai. Het is een bevolkingsgroep met een prachtige kleurige klederdracht. De plek bij uitstek om deze mensen te ontmoeten is de markt. We zijn dan ook twee keer naar een dorpje in de omgeving geweest om een markt te bezoeken.

Vanochtend eerst wat emails rondgestuurd. Onze Tibettrip blijkt bijna een week eerder te kunnen starten, de permits zijn sneller te regelen. We vertrekken nu 27 April. Een mooie meevaller dus. Daarna met de bus naar Lijang. Eigenlijk een luilekker ritje, want het duurt maar drie uur en de weg is in goede staat. Ook vandaag weer heerlijk weer. Als we in Lijang aankomen worden we gedropt bij het busstation. Dat ligt echter nogal een eindje van de oude stad waar we een willen dus tijd om een stukje te lopen. Een brede straat die we door lopen is helemaal afgezet door de politie. Even later blijkt waarom; we lopen langs het stadion en daar wordt vanmiddag de interland China - Australie gespeeld. Bij de ingang staan wat vrouwen met kaarten te zwaaien. Het lijkt ons wel wat en voordat we het weten hebben we twee kaarten voor de wedstrijd van over 1 1/2 uur. Nu nog een guesthouse...

Zhongdian ligt op een hoogte van 3200 meter maar als je hier rondloopt ervaar je dat niet eens zo heel erg. Natuurlijk is de lucht wat ijler en de zon heel fel maar als je kijkt hoe deze plaats gelegen is lijkt het veel minder hoog. We zitten hier namelijk op een soort hoogvlakte die omgrenst is door echte hoge bergen in de verte. Voor je gevoel begint "de hoogte" dus pas bij die bergen terwijl je nu dus best al wel hoog zit.

Finnair heeft een nieuwe bestemming in haar programma; Chongqing. En als we heen vliegen blijkt dat vrijwel alleen de Chinezen dat ontdekt hebben... Een vliegtuig vol met vermoeide koppies van het vele shoppen in Europa. Tassen vol gaan er het vliegtuig in.
Een maal aangekomen in Chongqing wandelen we zo van het airport de stad in.

Ochtend in Xining. Vroeg opgestaan en een taxi genomen naar het busstation. Tien loketten op rij en voor elk loket een rij wachtenden. Dus maar aangesloten. Gelukkig hebben we gisteravond een van de meisjes in het hostel wat Engels sprak even onze wensen in het Pinyin op papier laten zetten zodat er bij het loket enkel een briefje en een bankbiljet door het gat in het raam hoeft en er twee tickets retour komen. Voila!

Vandaag wederom vroeg uit de veren om een bus te halen. Naar Xiahe ditmaal. En er gaat er maar eentje per dag dus op tijd is wenselijk... We zitten vrij dicht in de buurt van het busstation en lopen dus maar heen. De dame achter het loket begint druk nee te gebaren als we onze bestemming laten zien. Nu is Xiahe een van de plaatsen die regelmatig gesloten wordt voor buitenlanders als er onrust is is in de Tibetaanse gebieden dus we zien onze geest al weer dwalen... Zou Xiahe niet te bereiken zijn?

Hezuo ligt op een uurtje rijden van Xiahe en heeft een bijzonder paleis wat we willen gaan bekijken. Mooi voor een dagtripje op en neer vanuit Xiahe. Bij het busstation gelijk maar de bus tickets geregeld voor de bus van morgen naar Langmusi. En dan heen.
Het “Mila'erba paleis” ligt aan de toegangsweg naar Hezuo dus zodra we het zagen, gelijk uit de bus gesprongen.

De route tussen Xiahe en Langmusi gaat over de hoogvlaktes met de uitgestrekte graslanden. Dit is waar de nomaden rondtrekken met hun vee. Prachtige stukje China, de groene heuvels tot in het oneindige met een strak blauwe hemel er boven. En het is heel comfortabel reizen want de weg is net vernieuwd en we zitten helemaal voor in een luxe touringcar. Het gaat dan ook lekker snel en met de middag zijn we al in Langmusi.

Het is weer vroeg als we vertrekken uit Langmusi. Er is nog weinig volk op straat en de meeste actie komt van de boer die z'n yaks door de straten drijft. Mooie beesten zijn het, zo groot en indrukwekkend en evengoed zo schijterig als je op ze afloopt. Het is de enige afleiding op dit uur want verder blijft het stil. Iets te stil eigenlijk want de bus komt niet opdagen.

Songpan is opgeleukt. In de belangrijkste straat zijn de gebouwen voorzien van een nieuwe houten voorgevel. Een beetje een sfeertje van een Oostenrijks wintersportoord. En eerlijk is eerlijk, het is ze best aardig gelukt. Het heeft nu een veel meer sfeervolle uitstraling. Daarbij heeft het twee authentieke overdekte bruggen, twee stads poorten van honderden jaren oud  en een herbouwde stadsmuur die het de moeite maken om hier langs te komen.

Wenchuan in de plaats waar het epicentrum lag van de aardbeving van 2008. Meer dan 88.000 mensen kwamen om 11.000.000 raakten dakloos. Kille getallen die de enorme schaal van verwoesting aangeven. Als we de bus nemen naar Chengdu rijden we dwars door dit gebied. En wat blijkt, ogenschijnlijk is er nog maar heel weinig van te zien. Wenchuan is een geheel nieuwe stad waar alles weer zijn gang lijkt te gaan.

De oude straatjes van Langzhong glimmen in het avondlicht door de vele regen van vandaag. Uren heeft het geregend maar gelukkig is het nu weer droog. We  wandelen langs scheefgezakte houten huisjes met de kenmerkende grijze pannen op het dak. Langzhong is zo'n stadje met een oud historisch centrum. Gelukkig is dit nog een “levend” oud stadje.