.
Met Cathay Pacific gevlogen van Bangkok naar Hong kong. Het is al donker als we aankomen en het aanvliegen op Hong kong is prachtig, Overal lichtjes van de stad rondom de baaien. Je herkent het meteen van de foto's. Het vliegveld van hong kong is strak en modern, een plaatje. Hier een uurtje gewacht en toen doorgevlogen naar Perth.
We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.
Onze volgende bestemming is het Ningaloo National park. Het is een kleine dag rijden van de Blowholes naar Exmouth, het plaatsje wat de "poort" naar Ningaloo is. De eerste nacht blijven we in Exmouth. Exmouth ligt op een landtong waarvan een groot deel het nationale park is. Aan alle kanten ligt de zee en vanaf de hoofdweg lopen er overal paden naar baaien en stranden.
Van de 80 mile beach gaan we naar Broome. Een klein stadje aan de kust. Maar erg populair bij de zonliefhebbers. Het is zo druk op de campings dat ze helemaal een soort overloop hebben op de plaatselijke sportvelden. Maar dit betreft vooral de caravans en campers en voor ons ieniminie tentje zonder "power" is altijd wel plaats. Dus we kunnen nog ruimschoots in de backpackershoek staan. Gezellig naast een stel laatbloeiende hippies met VW combibus en de hele dag Jimi Hendrix op de radio.
We vertrekken nu naar het "rode hart" van Australie. De eindbestemming is Alice springs en vandaar uit willen we de parken in de omgeving verkennen. Het zijn wel afstanden die staan te wachten want alleen om naar Alice te komen rekenen we al drie dagen en alles in de "omgeving" is ook een dag rijden. Maar goed, de eerste dag schiet aardig op.
Een dagje naar het rif!
De boot waar we mee gaan is groot en modern. Met een enorme snelheid gaat ie door het water. Er is ruimte voor wel 130 man aan boord maar gelukkig is het niet zo druk vandaag. We settelen ons op het bovenste dek in het zonnetje. Na bijna twee uur varen komen we aan bij het rif. Prachtig rustig water in allerlei kleuren blauw ligt op ons te wachten.
Vandaag eerst naar Mackay gereden, een vrij grote plaats. Hier weer de voorraden aangevuld bij de plaatselijke Woolworths en vervolgens richting de Pioneer Valley. Dit is een vruchtbare vallei die al sinds de komst van de eerste Europeanen gebruikt wordt voor landbouw. Nu is het vooral suikerriet wat er staat. En niet alleen hier, we rijden eigenlijk al een paar dagen tussen het suikerriet door. Bij bijna elk plaatsje van betekenis staat er dan een fabriek die de handel verwerkt en overal zijn spoorweg overgangen voor de treintjes die tussen de velden doorrijden en het riet transporteren naar de fabriek. Vaak prachtige vergezichten over de wuivende velden.
Deze ochtend was het slalommen tussen de fietsers door. Er is hier een meerdaagse fietstocht gaande en twee dagen geleden kwamen we ze ook al tegen. Toen waren we net voor de meute uit, vandaag zitten we er midden in. Kilometers lang tussen de fietsen door laveren. Overigens een perfect georganiseerd gebeuren met overal waarschuwingsborden en eet en drinkstops. Maar erg opschieten doet het dus niet.
Brisbane is weer eens big city. Maar gelukkig hebben ze een perfecte stadscamping op loopafstand van de bushalte. En dat komt weer mooi ujit want parkeren in de stad is hier al net zo beroerd als in Nederland. We pakken dus lekker de bus als we naar het centrum gaan. Ons dagje Brisbane begint met de stadswandeling uit de reizigersbijbel. Lekker kuieren langs de rivier, door parken en langs historische gebouwen.
De laatste dagen in Australie. We wisselen tussentijds nog even van hostel. Dit kost niet al te veel moeite want er zitten er hier een stuk of tien bij elkaar. De gemiddelde leeftijd van de medekamergenoten is hier wel erg laag geworden en de hoeveelheid herrie is ongeveer evenredig gestegen dus we slijten de laatste dagen nog lekker even in een tweepersoons kamer in de Kangoo backpackers.
De eerste stappen op Australische bodem zijn een beetje slaperig. Als we in Sydney arriveren hebben we weer een lekker dagje vliegen achter de rug. In Santiago om zeven uur 's avonds de bus gepakt naar het vliegveld. Perfect geregeld, we kunnen vlak bij het hotel op stappen en je wordt voor de deur afgezet. Even voor middernacht vertrokken, eerst voor een vlucht van twaalf uur naar Auckland in Nieuw Zeeland.
De Tasman peninsula is een landtong iets onder Hobart. Het is eigenlijk een eiland maar dan wel verbonden met een heel dun stukje land. Ook al vernoemd naar Abel Tasman, de ontdekker van Tasmanië. Rondje gereden en overnacht in Nubeena. Wat van de plaatselijke natuurwonderen bezocht.
Het laatste deel van ons Tasmanië rondje gaan we helemaal naar het zuiden. Via Hobart met een korte stop in Kingston bij onze vrienden van de McDonalds. Dit is een van de weinige plekken waar gratis wifi wordt aangeboden. Het is niet snel maar hey, het werkt! En je hoeft de hamburger hut niet eens in want het signaal is ook nog op de parkeerplaats te ontvangen! Hier weer wat updates gedaan en ons campertje voor op het vasteland geregeld.
Mooi op tijd op Melbourne Airport gearriveerd. Taxi genomen naar de camperverhuurtoko. “Apollo” dit keer. Iets andere uitstraling dan de familiebusiness van Tasmanie. Hier een strak en modern kantoor en een parkeerplaats die wit ziet van alle campers. Na de nodige formaliteiten en het zwaaien met creditcards er eentje meegekregen. Prachtig nieuw bussie. Ongeveer 200000 minder kilometers op de teller dan de vorige en ziet er ook nog heel strak uit. Ja ja, wij reizen op stand..... ahum.
De Grampians is een van de grootste nationale parken in Victoria. Een berggebied wat opeens tussen het groen vol koeien en schapen opduikt. Het is ook een van de zwaar getroffen gebieden van recent extreem natuurgeweld. Wat dat betreft heeft Australie z'n deel de afgelopen jaren wel gehad. Extreme droogte, enorme bosbranden en enorme overstromingen. Afgelopen Januari ging het in deze regio mis.
We zijn terug aan de kust, en het is gelijk lekker zonnig weer. Goed temperatuurtje ook. Is wel even lekker na de kou in de bergen. Via Bega rijden we naar Eden. Een heel toeristisch plaatsje aan een baai. Daarna een dag doorgebracht in de omgeving van Mallacouta. Alweer zo'n leuk dorpje aan zee. Het ligt midden in een enorm nationaal park, mooie omgeving dus.
Aankomst in Alice Springs heeft gelijk al een verassing voor ons. Het is hier bewolkt en beslist niet warm. Sterker nog ze maken de koudste periode sinds tijden mee. Overdag een graad of acht, da's iets anders dan waar we op gerekend hadden. Zucht. Met een taxi weer vol Punjabi hits (alle taxichauffeurs lijken hier wel van Indiase afkomst te zijn) richting het centrum. Ook hier weer een campertje opgepikt, een Cheapa ditmaal. Het is druk in Alice want dit is het weekend van de Finke ralley. Een motorrace door de outback naar Finke en terug. Het zit vol met Motorrace groupies die komen om te kijken.
