Dag 4, van Gyantse naar Shigatse

Om acht uur vertrokken. Er ligt een goede asfaltweg naar de 2e stad van Tibet dus we schieten erg op. Onderweg langs bij familie van Hischi, onze gids. Z'n familie woont in een klein dorpje en heeft ook een boerenbedrijf. Moeders komt langs met de yakboterthee (nog even en ik ga het echt lekker vinden...) en we krijgen gekookte eieren erbij als ontbijt. Al om elf uur in Shigatse.

Yerevan is de hoofdstad van Armenië, het eest zuidelijke land in de Kaukasus. Ons plan is om met de minibus te reizen tussen Tbilisi en Yerevan maar als we arriveren bij het busstation gooien we dat weer om. Bij aankomst staat er gelijk weer een aantal taximannetjes wat ons aanspreekt. Deze komen al uit Armenie en bieden aan om ons te rijden voor een prijs die maar iets hoger is dan wat we kwijt zouden zijn als we samen met de minibus zouden gaan. En dat voor een rit van zes uur, dan is de keuze weer snel gemaakt!

Ons vluchtje uit Udaipur land om een uur of vier 's middags in Mumbai. Bij de uitgang van het domestic vliegveld staan de taxi mannetje's al op de uitkijk. Quasi nonchalant tegen een hek geleund houden ze alles wat westers lijkt nauwlettend in de gaten en zodra je de schuifdeuren uitloopt komen ze in actie.
Inmiddels weten we de gangbare prijs en we proberen er een te vinden die op z'n minst net z'n vraagprijs in de buurt komt. Zoals meestal valt het niet mee en we lopen de straat op om bij de geparkeerde taxi's ons geluk te beproeven. Uiteindelijk bij een mannetje die de normale prijs vraagt ingestapt en op pad. Het blijkt een of andere koppelbaas te zijn en via een korte tussenstop, wisselen van taxi en een verse chauffeur gaan we eindelijk op pad.

Voor het hotel een taxi gepakt naar het busstation. Dit ligt weer een heel eind uit het centrum. De chauffeur zet ons voor het juiste busje af zodat we alleen maar hoeven over te stappen. De bussen zijn hier verbazingwekkend genoeg wat minder fraai dan in Syrie; kleiner en zonder airco.

Drie uur later in Wadi musa, dit is het plaatsje naast de ruïnes van Petra. Het is een groot dorp wat geheel teert op de inmiddels vele bezoekers die naar Petra komen. 

Ochtend in Xining. Vroeg opgestaan en een taxi genomen naar het busstation. Tien loketten op rij en voor elk loket een rij wachtenden. Dus maar aangesloten. Gelukkig hebben we gisteravond een van de meisjes in het hostel wat Engels sprak even onze wensen in het Pinyin op papier laten zetten zodat er bij het loket enkel een briefje en een bankbiljet door het gat in het raam hoeft en er twee tickets retour komen. Voila!

Vandaag gaan we echt de hoogte in. Hisor lag nog op een hoogte van 2800 meter, nu gaan we de Oost Pamir in en komen we nergens meer onder de 3700 meter. Eens kijken hoe we dat gaan beleven!