Na een rustig nachtje wakker geworden met wat motregen. Maar zoals altijd wordt het ook wel weer vrij snel droog. Vandaag rijden we tot Akranes. Niet zo heel lang rijden. Het hele stuk vandaag is ook niet bijster interessant We stoppen nog wel bij een waterval en bij een hottub. Maar de hottub is niet heel erg warm dus die houden we ook maar even voor gezien. En dus vroeg in Akranes.
Deze middag de bus maar weer eens schoongemaakt aan de buitenzijde. Aan de overkant van de camping zit weer een Olis benzinestation en daar kan je oom weer gratis gebruik maken van de handwas installaties. Later die middag het stadje bekeken. Is ook niet bijzonder. Erg industrieel en eigenlijk niets fraais te zien.
De volgende dag naar Reykjavik. Met de tunnel die tussen Akranes en Reykjavik ligt ben je er zo. In de buitenwijken dan, want Reykjavik binnenrijden is een heel lange rij rotondes en stoplichten. En we willen heel bij de haven aan de andere kant parkeren dus we pakken alles mee. Maar gelukkig is er op de parkeerplaats nog ruimte dus we kunnen in elk geval gratis vlak bij het centrum staan.
Het centrum van Reykjavik is vooral druk met toeristen. Weinig IJslands gehoord tijdens ons rondje. We gaan te voet langs alle bezienswaardigheden. Het nieuw Harpa concertgebouw maakt het meeste indruk. Aan de buitenzijde is het geheel van glaspanelen die in een soort trapeziumvorm schuin tegen elkaar aan liggen. De weerspiegeling van het zonlicht en de omgeving is fantastisch. Ook aan de binnenzijde is het een heel fraai gebouw.
Dan weer op pad de stad uit en richting Pingvellir. Dit Nationale park is onderdeel van de ‘Golden Circle’, zoals de marketeers hier een aantal bezienswaardigheden bij elkaar hebben genoemd. Vlak bij de hoofdstad en dus is het hier veel drukker dan tot nu toe. In Pingvellir gaan we op de camping staan. Deze is prachtig gelegen in het park. Heel veel ruimte. Uiteindelijk staan er iets van 40 campertjes op de velden.
Aan het eind van de middag lopen we een eindje over een smal paadje vanaf de camping het park in. Het is een mooie ruige omgeving met lage struiken en veel mossen op het vulkaansteen. Onderweg zien we nog een sneeuwhoen. Het pad blijkt uiteindelijk bij een kloof uit te komen waar dit park zo om bekend staat. Door het schuiven van de Amerikaanse en Euraziatisch tektonische platen zijn hier overal kloven in het landschap ontstaan. Morgenochtend vroeg gaan we de grote bezoeken, nu zien we dus wat kleine varianten. In de kloven ligt het vol met gesteente wat prachtig met mossen begroeid is. Was een leuke wandeling!
