Tblilisi is de hoofdstad van Georgië, tot 1936 heette het Tiflis en ook die naam wordt nog veel gebruikt. Het ligt centraal in Georgië en we komen en gaan hier in totaal vier keer. Het is gewoon heel handig om Tbilisi meerdere malen in ons tripje op te nemen. En daarbij is het zeker geen straf want het is gewoon een hele leuke stad.

De Burana toren pakken we mee op weg naar Bishkek. Het is nog een aardig stukje rijden terug van Son Kul. Eerst twee uur om weer bij de afslag op de hoofdweg te komen en dan nog een uurtje of wat richting Bishkek. De vallei waar Bishkek in ligt is aanmerkelijk groener dan wat we tot nu toe gezien hebben.

Argentinië, nieuw land nieuwe avonturen!
Mendoza is de eerste stad die we aandoen. De rit er naar toe is prachtig. Dwars door de Andes. Een tunnel vormt de feitelijke grens tussen Chili en Argentinië maar de paspoort controle is een kilometer of wat verderop. In een enorme hal staan alle douane kantoortjes. Overdekt dus, wat op deze hoogte geen overbodige luxe is. Het is er nu al lekker fris, laat staan in de winter.

We zijn in Medellin. Meer dan 2.5 miljoen inwoners en groeiende. Want de Colombianen willen hier graag wonen. Het ligt in een dal op dik 1000 meter hoogte en heeft het hele jaar een lente klimaat en het gaat hier economisch voor de wind. Zeg nu zelf...
In de rest van de wereld heeft Medellin vaak nog een wat andere klank. Misschien is het wel de stad met de slechtste naam ter wereld, op Bagdad na dan... Eind jaren 80 het centrum van de cocaine handel onder hoede van Pablo Escobar.

We zijn nu een week aan het reizen door de grootste provincie van Australie; Western Australia. Deze provincie beslaat ongeveer een derde van heel Australie en er woont nog geen 10e van de 20 miljoen mensen die totaal in dit land wonen. Het is hier dus vrij dun bevolkt om maar eens een understatement te gebruiken. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en gaan vooral door "niets". Uitgestrekte rode vlaktes met lage struiken en om de zoveel honderd kilometer een roadhouse.