Vandaag de trek naar Kol Ukok. We laten ons met de auto naar het begin van de vallei brengen die naar dit bergmeer leidt. Onderweg een meisje opgepikt. Zij hoort bij de familie waar we vanavond zullen overnachten en loopt mee naar boven. Met z’n vieren op pad, want Rod, een Australiër van 67, loopt ook mee.

Het meer van Arenal ligt aan de voet van de vulkaan. Helder blauw water en een weids uitzicht op de omgeving. We zijn vanochtend met een busje tot de stuwdam gegaan en vandaar in een bootje gestapt wat ons naar de andere kant van het meer brengt. Daar weer in een busje gestapt en twee uur lang al hobbelend naar Santa Elena gegaan. Santa Elena is het dorpje aan de voet van het Monteverde nevelwoud. Het ligt al vrij hoog en als we arriveren rijden we gelijk de wolken in.

Ochtend in Xining. Vroeg opgestaan en een taxi genomen naar het busstation. Tien loketten op rij en voor elk loket een rij wachtenden. Dus maar aangesloten. Gelukkig hebben we gisteravond een van de meisjes in het hostel wat Engels sprak even onze wensen in het Pinyin op papier laten zetten zodat er bij het loket enkel een briefje en een bankbiljet door het gat in het raam hoeft en er twee tickets retour komen. Voila!

Naar Afrika! Met Egypt Air vliegen we via Cairo naar Johannesburg. 's Ochtends om zeven uur gearriveerd. Net als kennelijk nog wat vliegtuigen want de rijen voor de douane zijn lang. Maar toch zijn we er nog vrij vlot doorheen. Onze tassen draaien al rondjes op de bagageband en gelukkig zijn ze alle vier(!) aanwezig. Het zijn er twee meer dan normaal vanwege alle camping zooi die we meeslepen.

Vandaag is het Diwali, hindu feestdag in heel India. Al dagen zie je op staat allerlei felgekleurde versiering te koop waar vervolgens huis en haard mee worden opgetooid. En feestverlichting, heel veel feestverlichting. In alle kleuren en het liefst knipperend, ook de guesthouses en hotels hangen er mee vol. Het geeft een heel feestelijk sfeertje, een soort kerstmis. 's Avonds gaan ze los met vuurwerk, elke keer als we de afgelopen dagen op een dakterras in het donker zitten te eten zie je links en rechts de vuurpijlen gaan.

De Villarica vulkaan is er ook alweer eentje met de perfecte vorm. Mooie kegel, witte top en een fraai pluimpje rook wat afsteekt tegen de blauwe hemel. Want mooi weer is het die eerste dag onder de vulkaan. Het dorpje waar we zitten heet Pucon en is de populairste bestemming in de zuidelijke Andes voor Chilenen. In de zomermaanden is het hier mas massatoerisme, nu is het perfect. Niet druk en doordat er nu veeeeel meer hostels zijn dan bezoekers zijn de prijzen heerlijk betaalbaar.