Vanuit Hella begonnen aan weer een een rondje watervallen. Een paar hele bekende, en op de route voor veel mensen dus we zijn niet de enige die een kijkje gaan nemen. Eerst naar de Seljalandsfoss, een grote waterval waar je achterlangs kan lopen. Massa’s mensen hijsen zich op de parkeerplaats gelijk in regenpak want hier kan je achter de waterval langs lopen.
En inderdaad je wordt een beetje nat van de waterdamp die opstijgt en door de wind naar de kant wordt geblazen. Maar heel dramatisch is het niet. Ging prima zonder regenpak. Daarna naar de Skogafoss, misschien nog wel bekender dan de Seljalandsfoss. Massa’s mensen hier. Ondanks dat het best nog wel vroeg is. Deze waterval is vooral groot, maar nou niet heel bijzonder.
Maar dan, vlak naast de Skogafoss ligt een pareltje wat bijna iedereen overslaat. Slecht een handjevol mensen hier. Terwijl dit toch echt de mooiste van de drie is. De naam is de Kvernufoss. Om te beginnen loop je er door een mooie kloof heen. Korte wandeling van een minuut of 10. De waterval zelf valt prachtig in een groen begroeide nis in de rotswand naar beneden. En hier kan je dus ook achter de waterval lopen. En nog zonder nat te worden ook.
Ik zou een volgende keer de andere twee overslaan en vooral deze bezoeken. Hij ligt op 2 minuten rijden van de Skoga, van het ene naar het andere parkeerterrein. Vlak bij het Skogar Museum begint het pad.
Voor zover de watervallen van vandaag.
Dan de eerste gletsjer in IJsland die we gaan bezoeken. De Solheimajokull. Dit is niet de allergrootste ijsvlakte, die komt later nog, maar ook dit is een aanzienlijk ijsveld. En dan zien wij hier enkel nog maar een kleine uitloper van de hele gletsjer. Van de parkeerplaats is het een kwartiertje lopen tot de gletsjer zelf. Er zijn hier veel groepen die een wandeling over de gletsjer zelf gaan maken. We komen ze onderweg verscheidene keren tegen. We lopen langs het meer tot de muur van ijs. Ongelooflijk hoe enorm dat van dichtbij is. Het is een mix van wit met heel veel grijs en zwart. Restanten van as die na uitbarstingen van een van de vulkanen op het ijs is terecht gekomen en zich langzaam beneden verzameld.
Onderweg nog een turfhuisje met uitgehakte grot bekeken en daarna naar Dyrholaey aan de kust voor kliffen en rotsen in het water met mooie vormen en we hebben mazzel want er laten zich ook nog even twee papegaaiduikers zien. Normaal zitten ze deze periode overdag op zee en komen ze pas in de vond naar hun holletjes. Deze twee kwamen kennelijk tussendoor even langs.
Dan omgereden naar de andere kant van de baai naar Reymisfjara. Hier is een enorm zwart strand. Het is geen zand maar ligt vol met zwarte kiezelstenen. De hele kleintjes bij de vloedlijn, de wat grotere liggen hoger op het strand. Daarnaast zijn de kliffen hier ook heel fraai gevormd. Het zijn basaltblokzuilen in allerlei vormen en kleuren en soms van enorme afmeting. Helaas valt er eigenlijk geen foto te maken want overal klimmen mensen op de zuilen. En het is hier ook weer idioot druk. Wat komt er toch op sommige plekken enorm veel volk.
Even voorbij Vik bij de Uxafotafoss waterval een plekje gevonden voor de nacht. Het is een prachtige plek. We staan tussen de volop bloeiende Lupines met de waterval op de achtergrond.
